یعنی چه
این عبارت در گویش مازندرانی (تبری) به معنی پرچانگی، حرف بیجا و بیهوده زدن، چرتوپرت گفتن و یاوهگویی است. در برخی مناطق مازندران، این اصطلاح مجازاً به معنای لاف زدن، گله کردن یا آه و ناله کردن بیمورد نیز به کار میرود.
تلفظ
این عبارت به صورت «زِرتُ پِرت هاکِردِن» تلفظ میشود که بخش اول آن عامیانه و بخش دوم فعل بومی مازندرانی است.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع ۱۳ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات مشابه برای بیان مفهوم یاوهگویی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ترکیبات مربوط به سخن بیهوده و تکراری معادل این عبارت هستند.
به فارسی
معادل دقیق این عبارت در زبان فارسی معیاربغییر از جنبه بومی آن، اصطلاحات محاورهای نظیر «چرت و پرت گفتن»، «یاوهگویی»، «چرند گفتن» و «حرف مفت زدن» است.
نماد چیست
این واژه نماد فرهنگی یا باستانی خاصی ندارد؛ اما در کاربرد عامیانه نمادی از بینظمی زبانی، تخلیه هیجانی در گفتار و تحقیر یا رد کردن سخن بیارزش طرف مقابل محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زرت و پرت هاکردن
عبارت «زرت و پرت هاکردن» یک ترکیب فعلی در گویش مازندرانی (تبری) است. بخش اول آن یعنی «زرت و پرت» یک واژهآرایی عامیانه و صوتی (نامآوا یا اتباع) است که در زبان فارسی هم رواج دارد و احتمالاً از واژه عربی «ضرط» به معنای مجاز سخن بیارزش و خندهدار ریشه گرفته است. بخش دوم یعنی «هاکردن» ریشه در فعل پهلوی و ایرانی باستان به معنی کردن و انجام دادن دارد.
این اصطلاح کاملاً عامیانه، بومی و غیررسمی است و هیچ کاربردی در متون دینی کلاسیک مانند قرآن ندارد. در مکالمات روزمره مردم مازندران، این فعل برای اشاره به افرادی که بدون فکر، زیاد و بیارزش صحبت میکنند یا به عبارتی یاوهگویی و لاف میزنند، به کار میرود.