یعنی چه
در متون ادبی فارسی به معنای پشتخمیده، گوژ و دولاشده (از پیری یا بیماری) به کار میرود. همچنین در معنای اسمی، اشاره به ظرفی سفالی برای نگهداری و نوشیدن مایعات دارد که معادل «کوزه» است.
تلفظ
این واژه با صدای کوتاه «ک» و واو کشیده «و» و «ز» تلفظ میشود (kūz).
در جدول
در جدول به عنوان مترادف برای کلمات «خمیده»، «قوز» یا «کوزه» پاسخ داده میشود.
به انگلیسی
در حالت صفت به معنای خمیده و در حالت اسم به معنای ظرف آب است.
به عربی
واژه کوز در عربی مستقیماً برای ظرف آب به کار میرود.
به ترکی
معادلهای ترکی برای دو کاربرد صفت و اسم متمایز هستند.
به فارسی
در فارسی معیار امروزی بیشتر به شکل کوژ (صفت) یا کوزه (اسم) شناخته میشود و «کوز» کاربرد کلاسیک و ادبی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل کوز
واژه «کوز» در زبان فارسی یک واژه چندگانه است که ریشهای کهن دارد. در جایگاه صفت، با واژه «کوژ» همخانواده بوده و به معنای فردی با پشت خمیده یا منحنی است که در ادبیات کهن نمادی از فرتوتی و پیری محسوب میشده است.
در جایگاه اسم، این واژه به ظرف سفالی آب اشاره دارد و در واقع ریشه اصلی واژه «کوزه» است که حتی به زبانهای دیگر نیز راه یافته است. درک دقیق معنای این کلمه در هر متن، کاملاً وابسته به سیاق جملهای است که در آن به کار رفته است.