یعنی چه
واژه تستشر فعل مضارع از باب استفعال (ریشه ش-و-ر) است. این کلمه در متون دینی و ادبیات عربی به کار رفته در فارسی، به معنای طلب مشورت کردن، همفکری خواستن و کنکاش با دیگران برای رسیدن به یک تصمیم درست است. در حالت نهی (مانند لا تستشر) به معنی «مشورت مکن» استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی به صورت تَستَشِرْ (با سکون راء در حالت مجزوم) یا تَستَشِیرُ (در حالت عادی) تلفظ میشود که در متون معرب و احادیث وارد شده به زبان فارسی کاربرد دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر این واژه مد نظر باشد به عنوان یک فعل عربی ۵ حرفی به معنی رایزنی کردن یا همفکری شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر اساس مفهوم رایزنی و استشاره انتخاب شدهاند.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل مضارع به زبان فارسی، «مشورت میکنی» یا «رایزنی میکنی» است و در حالت مجزوم و نهی به صورت «مشورت مکن» ترجمه میشود.
در قرآن
عین واژه «تستشر» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، کلمات همخانواده آن از ریشه «شور» مانند «شاوِرْهُمْ» (با آنها مشورت کن) در سوره آلعمران و «شُورَیٰ بَيْنَهُمْ» در سوره شوری به چشم میخورند.
نماد چیست
این کلمه به عنوان یک فعل دستوری و اخلاقی، نماد مشورت، عقلگرایی، استفاده از تجارب دیگران و نفی استبداد به رأی در سنتهای دینی و ادبی است.
جمعبندی و توضیح کامل تستشر
کلمه «تستشر» یک واژه اصیل و مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک فعل مضارع عربی از ریشه «ش و ر» (شور) است که به باب استفعال رفته و به معنی «مشورت میکنی» یا «طلب رایزنی میکنی» است. این واژه به صورت مستقل در فرهنگهای لغت بزرگ فارسی مانند دهخدا یا معین به عنوان مدخل فارسی ثبت نشده است، اما به دلیل ورود احادیث و متون اخلاقی عربی به ادبیات فارسی، برای اهل ادب شناخته شده است.
یکی از مهمترین کاربردهای این کلمه در احادیث مشهوری چون «لا تستشر الکذاب» (با دروغگو مشورت مکن) است. بنابراین، اگر کاربران در بازیهای جدول یا جستجوهای زبانی با آن مواجه شوند، باید بدانند که با یک ساختار فعلی عربی مرتبط با مفاهیم همفکری، شورا و استشاره سروکار دارند که دقیقاً ۵ حرف دارد.