یعنی چه
سند ازدواج که به آن عقدنامه یا قباله نیز میگویند، یک مدرک رسمی و قانونی است که مشخصات کامل زن و شوهر، شروط مکتوب طرفین هنگام عقد، و میزان مهریه در آن ثبت میشود. این سند حقوقی برای اثبات رابطه زوجیت و حفظ حقوق قانونی طرفین در محاکم و امور اداری کاربرد دارد.
تلفظ
این عبارت از دو واژه مصوتگذاریشده تشکیل شده است: «سَنَد» با فتحه سین و نون، و «اِزْدِواج» با کسره الف و سکون زاء.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، عباراتی همچون عقدنامه، قباله، نکاحنامه و صداقنامه به عنوان کلمات هممعنی شناخته میشوند.
به انگلیسی
در کشورهای انگلیسیزبان برای گواهی رسمی یا سند قانونی ازدواج از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
در متون حقوقی و فقهی عربی، مدرک ثبت نکاح با این عناوین نامیده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به دفترچه رسمی ثبت ازدواج، جوزدان یا بلگه میگویند.
جمعبندی و توضیح کامل سند ازدواج
سند ازدواج یک ترکیب اضافی متشکل از دو واژه با ریشه عربی است؛ «سند» به معنای تکیهگاه یا مدرک مکتوب معتبر و «ازدواج» به معنای جفت شدن و قرین گشتن. این واژه در فرهنگ عمومی و حقوقی ایران با نامهای دیگری همچون عقدنامه، قباله زناشویی و نکاحنامه نیز شناخته میشود و متضاد مستقیم آن طلاقنامه است که پایان رابطه زوجیت را ثبت میکند.
اگرچه خود ترکیب «سند ازدواج» به طور صریح در قرآن کریم نیامده است، اما اصل پیمان زناشویی در آیه ۲۱ سوره نساء با تعبیر زبای «میثاقاً غلیظاً» (پیمان محکم و استوار) توصیف شده و لزوم مکتوب کردن قراردادها نیز در آیه ۲۸۲ سوره بقره مورد تاکید قرار گرفته است. این سند در فرهنگهای مختلف با نمادهایی چون حلقههای درهمتنیده امضا میشود.
از نظر حقوقی، اهمیت این مدرک در حفظ حقوق زوجین، تعیین دقیق تکالیف مالی مانند مهریه و شروط ضمن عقد است که اصالت رابطه خانوادگی را در جامعه تثبیت و پاسداری میکند.