یعنی چه
این عبارت ترکیبی، به شهر اساطیری «تبس» (تبای) در یونان باستان اشاره دارد؛ شهری که اودیپ با هوشمندی و حل معما حاکم آن شد، اما بعداً به دلیل تقدیر شوم و گناهان ناخواستهاش، شهر دچار طاعون، خشکسالی و نفرین خدایان گردید.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «شَهرِ اودیپِ شَهریار» است. واژه اودیپ در زبان فارسی معمولاً با سکون دال و یا به صورت ادیپ (Oedipus) نیز خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ دقیق این عبارت ۱۴ حرفی خودِ «شهر اودیپ شهریار» است و در صورت اشاره به نام خود شهر، پاسخش «تبس» یا «تبای» میشود.
به انگلیسی
در ادبیات انگلیسی و غربی برای اشاره به این مفهوم از عنوان نمایشنامه سوفوکل یعنی Oedipus Rex یا Oedipus the King و همچنین نام خود شهر یعنی Thebes استفاده میشود.
به ترکی
در ادبیات و منابع ترکی استانبولی، این اصطلاح را معادل Kral Oidipus'un Şehri یا شهر اساطیری Tebai (Teb) میدانند.
به فارسی
در برگردان و درک ادبی فارسی، این عبارت به معنای «شهرِ تحت فرمانروایی اودیپ شاه» یا همان شهر تاریخی-اساطیری «تبس» در قلمرو یونان باستان است.
نماد چیست
این شهر در ادبیات و تئاتر نماد زوال یک جامعه به خاطر گناهان پنهان، ناتوانی تدبیر انسان در برابر تقدیر کور خدایان و همچنین مظهر بحران و طاعونی است که گریبانگیر یک مهد قدرت میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شهر اودیپ شهریار
عبارت «شهر اودیپ شهریار» یک واژه یا اصطلاح لغوی واحد در زبان فارسی نیست، بلکه ترکیبی از مفهوم واژه فارسی «شهر» و عنوان نمایشنامه شاهکار و تراژیک «اودیپ شهریار» (Oedipus Rex) اثر سوفوکل، نویسنده یونان باستان است. این عبارت در اصل به شهر اساطیری «تبس» (Thebes) اشاره دارد؛ جایی که اودیپ با حل کردن معمای موجود افسانهای (ابوالهول) به پادشاهی آن رسید.
در بستر ادبیات و فلسفه، این شهر نماد جامعهای است که با وجود داشتن حاکمی خردمند و نجاتدهنده، به دلیل گناهان ناخواسته و پنهان او (پدرکشی و ازدواج با مادر) دچار طاعون، نفرین و زوال میشود. این مفهوم نمایانگر کشمکش دائمی میان جبر و اختیار و ناتوانی انسان در فرار از سرنوشت محتوم است.
از نظر ساختار کلمات در سرگرمیها و طراحان جدول، عبارت «شهر اودیپ شهریار» دقیقاً دارای ۱۴ حرف است و به عنوان یک کلید یا پاسخ ویژه در جدولهای کلمات متقاطع برای به چالش کشیدن اطلاعات ادبی مخاطبان استفاده میشود.