یعنی چه
واژهٔ «معطری» حاصلمصدر از صفت «معطر» است و به ویژگی، کیفیت یا حالتِ خوشبو بودن و دارا بودن رایحهٔ دلپذیر اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [mo’aṭṭarī] است که از واژهٔ معطّر به همراه «ی» حاصلمصدر ساخته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق مدخل در جدول ۵ حرف دارد. مفاهیم مشابه آن خوشبویی و عطرآگینی است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر کیفیت و حالت معطر بودن دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی از ریشه ع-ط-ر و واژههای مرتبط با رایحه طیب استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این واژه شامل خوشبویی، عطرآگینی، بویا بودن و طیبالرایحه بودن است.
جمعبندی و توضیح کامل معطری
واژهٔ «معطری» در حقیقت یک حاصلمصدر ساختگی یا مشتق در زبان فارسی است که از ترکیب صفت عربی «معطّر» (به معنی خوشبو) با «ی» مصدری فارسی حاصل شده است. این کلمه به طور مستقل به عنوان یک مدخل رایج در فرهنگهای لغت کلاسیک کمتر دیده میشود، اما معنای آن کاملاً وابسته به مفهوم کیفیت، حالت و ویژگیِ خوشبو بودن و عطرآگینی است.
از نظر ساختار لغوی، ریشهٔ اصلی آن به ثلاثی مجرد «ع-ط-ر» در زبان عربی بازمیگردد که مفاهیمی چون عطر، عطار و تعطیر نیز از آن مشتق شدهاند. در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، مفهوم معطر بودن و بوی خوش همواره نمادی از پاکی، روحانیت، حضور امر قدسی، طراوت بهاری و همچنین داشتن نام و آوازهٔ نیک در میان مردم بوده است.