یعنی چه
الفسحه در اصل یک واژه با ریشه عربی است که به معنای وسعت، پهنا، فضای باز و خالی و ایجاد گشایش در امور به کار میرود. در کاربردهای امروزی و رایج، این کلمه به معنای زنگ تفریح مدارس، فرصت نفس کشیدن میان تکالیف و کارهای روزمره، یا گشتوگذار و پیکنیک نیز معنا میدهد. این واژه مفهوم رهایی از تنگنا و رسیدن به آرامش را میرساند.
تلفظ
این کلمه با الف و لام معرفه به صورت اَلْفُسْحَة (با ضمه ف) یا اَلْفَسْحَة (با فتحه ف) تلفظ میشود و تلفظ صحیح لاتین آن al-fusḥa است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه الفسحه به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای مفاهیمی همچون گشایش، فضای باز، وسعت یا زنگ تفریح مدارس کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به زمینه متن، معادلهای انگلیسی آن برای مفاهیم فیزیکی Space و برای مفاهیم زمانی و استراحت Recess یا Interval است.
به عربی
در زبان عربی معیارهای دیگری مانند السعة و المساحة برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای این واژه در زبان فارسی شامل واژههایی چون گشایش، پهنا، فراخنا، فضای خالی و در کاربرد آموزشی همان زنگ تفریح است.
جمعبندی و توضیح کامل الفسحه
واژه «الفسحه» یک واژه اصیل با ریشه عربی (ف س ح) است که به معنای وسعت دادن، فراخی، فضای باز و ایجاد گشایش در امور فیزیکی و معنوی به کار میرود. این کلمه در ادبیات روزمره عربی مدرن به عنوان «زنگ تفریح مدارس» یا فرصتی برای استراحت و تفریح نیز شناخته میشود و نمادی از رهایی از تنگنا، سعه صدر و آرامش است.
خود این اسم به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما مشتقات فعلی آن از جمله در آیه ۱۱ سوره مجادله («تَفَسَّحُوا» و «فَافْسَحُوا») به معنی جا باز کردن و گشایش دادن به کار رفته است که نشاندهنده تاکید بر ایجاد فضا و مهربانی در روابط اجتماعی است.