یعنی چه
کاسد در لغت به معنای ناروا، بیرونق و بیبازار است. این واژه برای توصیف کالا یا بازاری به کار میرود که خریدار و متقاضی چندانی ندارد و خرید و فروش در آن دچار رکود شده است. در مفهوم وسیعتر، به هر امرِ از رونق افتادهای نیز اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «کاسِد» (با کسره روی حرف سین) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بیرونق» یا «بازار راکد»، واژه ۴ حرفی «کاسد» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف وضعیت کاسد اقتصادی یا کالای بیرونق از واژگانی چون Stagnant یا Sluggish استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم فاعل از ریشه «کسد» است و در زبان مبدأ نیز دقیقاً به همین معنای رکود اقتصادی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی اصیل برای این واژه شامل «بیرونق»، «بیرواج»، «ناروا» و «سست-بازار» هستند که همگی مفهوم عدم جریان و پویایی در معامله را میرسانند.
نماد چیست
واژه کاسد در ادبیات و مفاهیم اقتصادی نماد بارز رکود، توقف جریان ثروت، بیتحرکی بازار و افول پویایی است. در متون کهن گاهی به صورت استعاری برای افول رونق علم، هنر یا اخلاق در یک جامعه نیز به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل کاسد
واژه «کاسد» یک صفت عربی است که وارد زبان فارسی شده و ریشه در ماده «کسد» دارد. این واژه به طور دقیق اشاره به کالا، معامله یا بازاری دارد که به علت نبود مشتری و تقاضا، دچار سردی، بیرونقی و ایستایی شده است. مخالف این واژه، کلماتی مانند «رایج» و «پررونق» هستند.
اگرچه خودِ کلمه «کاسد» به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مصدر همریشه آن یعنی «کساد» در سوره توبه (آیه ۲۴) به معنای بیم داشتن از بیبازاری و رکود تجارت استفاده شده است. این کلمه امروزه هم در زبان معیارهای اقتصادی و هم در ادبیات عمومی کاربرد دارد.
در بازیهای فکری و جدول کلمات، این واژه به عنوان یک پاسخ کلیدی ۴ حرفی برای واژههای هممعنیِ رکود و بیرواجی شناخته میشود و استفاده از آن بار معناییِ منفیِ برخاسته از توقف و سستی را به همراه دارد.