یعنی چه
واژه تتبعُل در اصل به معنای حسن معاشرت، اطاعت آگاهانه و رفتار شایسته زن با همسرش در محیط خانواده است. این مفهوم بر آراستگی، همراهی و ایجاد آرامش در زندگی مشترک توسط زن دلالت دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة بر روی ت و ب، فتحة و تشدید روی ع، و ضمه روی ل است که به صورت مَصدَر باب تَفَعُّل خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'شوهرداری کردن' یا 'خوشرفتاری زن با همسر' به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل مستقیمی که تککلمهای باشد وجود ندارد و از عبارات توصیفی مربوط به وظایف و رفتار همسری استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و در متون فقهی و لغوی عرب به معنای رعایت حقوق شوهر و حسن معاشرت زوجیت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل شوهرداری کردن، خوشرفتاری در خانه و ایفای نقش همسری به بهترین شکل ممکن است.
در قرآن
خود واژه «تبعل» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، ریشه ثلاثی آن یعنی «ب ع ل» در قالب کلمه «بَعْل» (به معنی شوهر یا بت بعل) در چندین آیه به کار رفته است. مفهوم تبعل بیشتر در احادیث و متون اخلاقی-فقهی اسلام کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل تبعل
واژه «تبعل» مصدری از ریشه عربی «بعل» (به معنای شوهر) است که در فرهنگ لغت و اصطلاحات اسلامی به معنی حسن معاشرت، نیکو شوهرداری کردن و همسرداری شایسته زن در محیط خانواده به کار میرود. این اصطلاح نمادی از تعهد، آراستگی و تلاش زن برای حفظ آرامش و استحکام پایههای زندگی مشترک است.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده، اما ریشه آن بارها در آیات قرآنی استفاده شده است. این کلمه در زبان فارسی کاربرد روزمره چندانی ندارد و بیشتر در متون حقوقی، فقهی، حدیثی و به عنوان یک واژه چهارحرفی در جدول کلمات متقاطع دیده میشود و نقطه مقابل مفاهیمی مانند نشوز و سوء معاشرت قرار میگیرد.