یعنی چه
واژهٔ «تَرْغَبُونَ» فعل مضارع، صیغه جمع مذکر مخاطب از ریشه «ر غ ب» است. این کلمه بسته به حرف جرّی که بعد از آن میآید، دو معنی کاملاً متفاوت میدهد؛ اگر با «فِی» بیاید یعنی «علاقهمند و خواهان هستید» و اگر با «عَنْ» بیاید یعنی «رویگردان و بیمیل هستید».
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با سکون روی حرف راء، فتحه روی حرف غین، ضمه روی حرف باء و سکون روی نون پایانی به صورت تَرْغَبُونَ (tar-gha-boon) است.
در جدول
پاسخ صحیح برای طراحان جدول کلمه «ترغبون» با ۶ حرف است که به عنوان گزینهای برای عبارات قرآنی یا افعال عربی به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن و حروف اضافه، معادلهای متفاوتی دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: میخواهید، دوست دارید، میل دارید، مشتاق هستید، و در حالت منفی (رغب عن)، بیزارید یا رویگردان هستید.
نماد چیست
این کلمه یک فعل کاربردی و دستوری است و نماد باستانی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما از نظر مفهومی در ادبیات دینی و اخلاقی نمادی از حرکت، تمایل و گرایش قلب و اراده انسان به سوی یک هدف (خیر یا شر) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ترغبون
واژهٔ «تَرْغَبُونَ» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ر غ ب» در صیغه جمع مذکر مخاطب است که در متون دینی و ادبی فارسی کاربرد دارد. نکتهٔ بسیار مهم و شگفتانگیز در ساختار این واژه، وابستگی شدید معنایی آن به حروف اضافه (جرّ) است؛ به طوری که اگر با حرف «فِی» یا به صورت مطلق بیاید، معنای اشتیاق، تمایل و خواستن میدهد، اما همراه شدن آن با حرف «عَنْ» معنای آن را ۱۸۰ درجه تغییر داده و به مفهوم رویگردانی، بیمیلی و بیزاری تبدیل میکند.
این کلمه در قرآن کریم نیز به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۱۲۷ سوره نساء («وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْکِحُوهُنَّ») که مفسران با توجه به همین ویژگی دوگانه، آن را هم به معنای «رغبت به ازدواج با آنان» و هم به معنای «بیمیلی از ازدواج با آنان» تفسیر کردهاند. در زبان فارسی، همخانوادههای مشهوری مانند رغبت، راغب، مرغوب و ترغیب از همین ریشه مشتق شدهاند.