یعنی چه
ذعر در اصل یک واژه عربی است که به زبان فارسی وارد شده و به معنای هراس، دلهره شدید، بیم و وحشت ناگهانی به کار میرود. همچنین در حالت مصدری به معنای ترساندن و ایجاد دهشت نیز استفاده میشود.
متضاد
واژههایی که مفهوم مقابل ذعر را میرسانند شامل حالتهای آرامش روانی و ثبات امنیتی هستند.
جمله سازی
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و فارسی به صورت اسم با ضمه حرف اول (ذُعْر) به معنی ترس و وحشت، و به صورت مصدر با فتحه حرف اول و دوم (ذَعَر) به معنی ترساندن تلفظ میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه همگی بر مفاهیم ترس حاد و ناگهانی دلالت دارند.
به عربی
از آنجا که ریشه کلمه عربی است، در این زبان مترادفات دقیقی دارد که هرکدام مرتبهای از ترس را نشان میدهند.
به فارسی
بهترین و رایجترین برگردانهای فارسی برای این واژه شامل ترس، بیم، هراس، دهشت و دلهره شدید است.
نماد چیست
در ادبیات و مفاهیم فرهنگی، ذعر نماد شوک روانی، وحشت ناگهانی جنگ و هراس کنترلناپذیر است. در ریشهشناسی لغوی گاه به نوعی پرنده کوچک و همیشه هراسان میان درختان نیز اشاره شده است، اما نماد عمومی و رسمی شناختهشدهای ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل ذعر
واژه «ذعر» یک وامواژه عربی سه حرفی (از ریشه ذ-ع-ر) در زبان فارسی است که به طور خاص بر ترس شدید، ناگهانی و دلهرهآور دلالت دارد. تفاوتی که این واژه با ترس معمولی دارد در شدت و آنی بودن آن است؛ به طوری که فرد را دچار شوک یا حالت وحشتزدگی (مذعور) میکند.
این کلمه یا مشتقات فعلی آن در متن آیات قرآن کریم به طور مستقیم به کار نرفته است، هرچند که در متون تفسیری و تاریخی، نام رئیس کاروانی که حضرت یوسف (ع) را از چاه نجات داد، «مالک بن ذعر» ذکر شده است. در جدولها و لغتنامهها، این کلمه به عنوان مترادف دقیق وحشت و دهشت شناخته میشود.