یعنی چه
واژهٔ «فتولى» یک فعل فصیح عربی قرآنی است که از ترکیب حرف عطف «فـَ» (به معنی پس، آنگاه) و فعل «تولّیٰ» (از ریشه و ل ی) ساخته شده است. این کلمه در بیشتر کاربردهای خود به معنای برگشتن از یک مسیر، پشت کردن به یک دعوت، یا قطع ارتباط و اعراض کردن از شخص یا موضوعی به کار میرود.
تنزّه/تلفظ
این واژه به صورت [فَتَوَلّیٰ] تلفظ میشود که در پایان آن الف مقصوره قرار دارد و مانند الف ممدوده خوانده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن قرآنی معمولاً به صورت برگشتن یا کنارهگیری کردن ترجمه میشود.
به عربی
این کلمه خود یک ساختار فعلی عربی است و مترادفهای فصیح آن در این زبان شامل اعراض و ادبار و انصراف میشود.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این واژه در متون و ترجمهها به صورت «پس اعراض کرد» یا «آنگاه پشت کرد» آورده میشود.
در قرآن
این کلمه در داستانهای قرآنی کاربرد فراوانی دارد؛ مانند آیه ۶۰ سوره طه: «فَتَوَلَّىٰ فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُ ثُمَّ أَتَىٰ» (پس فرعون روی گرداند و تمام مکر خود را جمع کرد و سپس آمد) و آیه ۳۹ سوره ذاریات که واکنش منفی فرعون در برابر حق را توصیف میکند.
نماد چیست
در تفسیر و فرهنگ معنوی، این واژه نمادی از رویگردانی انسان از هدایت الهی، پایان گفتوگو پس از اتمام حجت، و گاهی کنارهگیری همراه با هشدار و اندوه است.
جمعبندی و توضیح کامل فتولى
واژهٔ «فتولى» یک فعل اصیل و فصیح عربی قرآنی از ریشهٔ «و ل ی» است که با اضافه شدن حرف عطف «فـَ» معنای «پس روی گرداند» یا «آنگاه پشت کرد» را افاده میکند. این کلمه در زبان فارسی عمدتاً در متون دینی، ادبی و ترجمههای قرآن کریم کاربرد دارد و ساختار اصیل فارسی محسوب نمیشود.
در کاربردهای قرآنی، این واژه معمولاً برای توصیف واکنش منفی منکران و مستکبران در برابر دعوت پیامبران به کار رفته است؛ جایی که فرد پس از شنیدن حقیقت، به جای پذیرش، مسیر خود را کج کرده و از حق اعراض میکند. این کلمه به عنوان یک فعل پنج حرفی در جداول و مسابقات کلمات نیز مورد توجه قرار میگیرد.