یعنی چه
این کلمه ترکیبی از واژه عربی «حِقد» به معنای کینه و ضمیر متصل «هُم» به معنای آنها است؛ بنابراین به معنای کینه و عداوت پنهانی است که گروهی از افراد در دلهای خود نگه داشتهاند و منتظر فرصت برای آسیب رساندن هستند.
تلفظ
این واژه در اصل عربی است و تلفظ صحیح آن با کسرهٔ حرف اول و ضمّهٔ دال به صورت حِقْدُهُم (hiqduhum) میباشد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول خود واژهٔ «حقدهم» با تعداد ۵ حرف است.
به عربی
در زبان عربی فصیح، علاوه بر خودِ ساختار حِقْدُهُم، از واژههای مشابهی مثل ضِغْنُهُم یا عَدَاوَتُهُم نیز برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق روان و فصیح این ترکیب در زبان فارسی عبارتند از: کینهٔ آنان، دشمنیِ پنهانِ آنها و عداوتِ ایشان. همچنین در زبان فارسی ترکیب واژگانی «حقده» (کسی که حق را به صاحبش میدهد) نیز ساختار مشابهی دارد اما معنای متفاوتی میسازد.
در قرآن
عبارت «حقدهم» با این ضمیر بهصورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشهٔ آن (حقد) و مفاهیم کاملاً هممعنی نظیر «غِلّ» (مانند آیه وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ) و «بَغْضَاء» برای توصیف دشمنی و کینه قلبی افراد مکرراً به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات، متون دینی و مباحث اخلاقی، این مفهوم نمادی از کینهتوزی عمیق و پایدار در دل، حسادت مخرّب و فساد باطنی است که در نقطهٔ مقابل مفاهیمی پسندیده مانند قلب سلیم، صفا، صمیمیت و محبت قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل حقدهم
واژهٔ «حقدهم» یک ساختار یا ترکیب اصیل در زبان فارسی به شمار نمیرود، بلکه عبارتی وامگرفته از زبان عربی است. این کلمه از دو جزء «حِقد» به معنای کینه یا دشمنی پنهان و ضمیر متصل «هُم» به معنای آنها تشکیل شده است و در مجموع معنی «کینه و عداوت آنان» را میدهد. این واژه بیشتر در متون کهن مذهبی، تاریخی و ترجمههای متون عربی کاربرد دارد.
از نظر مفهومشناسی، ریشهٔ این واژه به پنهان کردن عداوت در دل و انتظار برای فرصتطلبی اشاره دارد. با اینکه خود این لفظ با این ضمیر در قرآن ذکر نشده، مفاهیم مترادف آن مانند غل و بغضاء در آیات الهی برای توصیف احوال قلبی منفی انسانها بررسی شده است. در زبان فارسی نیز مترادفهایی چون کینهٔ آنان یا بغض ایشان بهترین برگردان برای آن هستند.