یعنی چه
اتاره در متون و فرهنگهای کهن به معنای چشم دوختن شدید به چیزی، تیز نگریستن، و همچنین در پی کسی نگران ماندن و نگاه را به دنبال او روانه کردن آمده است. در برخی کاربردهای قدیمی عربی نیز به معنای زدن با چوبدستی یا عصا نقل شده است. این واژه واژهای کلاسیک و کمکاربرد است.
تلفظ
این کلمه در اصل یک مصدر عربی است که در زبان فارسی به صورت «اتاره» (atāreh) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «تیز نگریستن» یا «خیره شدن»، واژه ۵ حرفی «اتاره» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از افعال و مصادری که نشاندهنده نگاه عمیق، طولانی و متمرکز هستند استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که ریشه این واژه عربی (أ ت ر) است، در عربی معاصر برای رساندن این مفهوم از اصطلاحات هممعنی مانند تحدیق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی برای این کلمه شامل عباراتی چون «چشم دوختن»، «خیره نگاه کردن»، «زل زدن» و «نگران ماندن در پی کسی» است.
نماد چیست
واژه اتاره فاقد هرگونه کاربرد نمادین، اسطورهای یا اصطلاح خاص در ادبیات عرفانی است و صرفاً به عنوان یک کنش دیداری و لغوی در متون کهن به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل اتاره
واژه «اتاره» یک واژه کهن و مصدری عربی است که وارد متون قدیمی فارسی شده و عمدتاً به معنای تیز نگریستن، خیره شدن و تعقیب کردن کسی با نگاه به کار میرود. این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد روزمره ندارد و بیشتر در لغتنامههای کلاسیک نظیر دهخدا یا به عنوان طراح سوال در جدول کلمات متقاطع مشاهده میشود.
نکته حائز اهمیت در بررسی این واژه، تمایز آن با واژههای همآوا است؛ این کلمه نباید با «عطّاره» (به معنی زن عطار یا شغل عطاری) یا واژه قرآنی «أَثَارَة» (با حرف ث، به معنی باقیمانده علم) اشتباه گرفته شود، چرا که اتاره با حرف «ت» در متن قرآن کریم نیامده است.