یعنی چه
میکال (معرّب از واژهٔ عبری) نام یکی از چهار فرشتهٔ مقرب در باورهای اسلامی، یهودی و مسیحی است. این فرشته در فرهنگ دینی عمدتاً به عنوان مأمور هدایت نیروهای طبیعت، فرو فرستادن باران، رویش گیاهان و تقسیم رزق و روزی میان موجودات شناخته میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی و عربی با فتح یا کسر میم (مِیکال / مِیکائیل) تلفظ میشود و ریشهٔ آن به زبان عبری بازمیگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به طراحانی که «یکی از فرشتگان مقرب»، «فرشتهٔ باران و رزق» یا «نام دیگر میکائیل با ۵ حرف» را میخواهند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبانهای غربی و متون مسیحی-یهودی، این واژه به صورت Michael (مایکل یا میشل) شناخته میشود که اشاره به همان فرشتهٔ ارشد و حامی الهی دارد.
به فارسی
این نام ریشهٔ اصیل فارسی ندارد و یک اسم خاص وارداتی (معرّب) است. معادل رایجتر آن در زبان فارسی «میکائیل» است که در فرهنگ لغات به معنی «چه کسی شبیه خداست؟» یا «بندهٔ کوچک خدا» ترجمه شده است.
در قرآن
نام «میکال» دقیقاً یکبار در قرآن کریم و در آیه ۹۸ سوره بقره ذکر شده است: «مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَال...»؛ این آیه به جایگاه والا و تقرب این فرشته در پیشگاه الهی اشاره دارد.
نماد چیست
در نمادشناسی مذهبی و سنتهای ابراهیمی، میکال نمادِ تدبیر امور طبیعت، تأمین رزق موجودات، رویش و برکت است. همچنین در برخی متون سنتی، او را به عنوان یکی از فرماندهان سپاه فرشتگان و مظهر حمایت الهی در برابر نیروهای شر میشناسند.
جمعبندی و توضیح کامل میکال
واژهٔ «میکال» در واقع شکل قرآنی و روایی دیگری از نام «میکائیل» است که ریشهای عبری دارد و به معنای «چه کسی مانند خداست؟» میباشد. این کلمه به عنوان اسم خاص برای یکی از چهار فرشتهٔ مقرب الهی (مدبرات اربعه) به کار میرود که در باورهای دینی مأموریتهای ویژهای در جهان آفرینش بر عهده دارد.
در فرهنگ اسلامی، میکال جایگاه بسیار والایی دارد و به عنوان فرشتهٔ رحمت، باران و روزیرسان شناخته میشود. نام او در قرآن کریم در کنار جبرئیل آمده است تا اهمیت و عظمت مرتبهٔ او را در میان ملائکه نشان دهد.
این کلمه در زبان فارسی کاربرد مستقل مصطلحی به جز در متون مذهبی، تفاسیر قرآنی و حل جدول ندارد و همواره مترادف با فرشتهٔ رزق و برکت قلمداد میشود.