یعنی چه
این عبارت در معنای حقیقی به عمل پایین فرستادن لنگر کشتی در آب برای متوقف ساختن آن اشاره دارد که با «لنگر انداختن» هممعنی است. در مفهوم مجازی و ادبی، به معنای توقف کردن، اقامت گزیدن، ثابت شدن در یک مکان و یا مستغرق شدن و عمیق شدن در حالت اندیشه و فکر به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «لَنگَر فُروبُردَن» است که از دو واژهٔ لَنگَر (اسم) و فُروبُردَن (فعل پیشوندی) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «لنگر فروبردن» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «متوقف کردن کشتی» یا «در اندیشه عمیق شدن» کاربرد دارد و دقیقاً ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم اصطلاحات فنی دریانوردی مربوط به متوقف کردن شناورها به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «رسی» که به معنی استوار شدن و ثابت شدن است برای این مفهوم استفاده میشود.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات و فرهنگ عامه نماد دست یافتن به امنیت، تکیهگاه محکم و سکون پس از تلاطم است. در معنای ذهنی، نماد تمرکز بسیار بالا و غرق شدن در افکار است. البته در کاربرد عامیانه گاهی به کنایه برای ماندگار شدنِ بیش از حد در یک مکان (کنگر خوردن) نیز استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لنگر فروبردن
عبارت «لنگر فروبردن» ترکیبی فصیح و ادبی در زبان فارسی است که ریشه در سنتهای دریانوردی کهن دارد. این واژه علاوه بر کاربرد عملی در دریا برای متوقف ساختن کشتیها، پتانسیل استعاری بالایی در شعر و ادبیات پارسی داشته است؛ به طوری که شاعران بزرگ نظیر نظامی گنجوی از آن برای نشان دادن احوال انسانهایی که در افکار عمیق خود غرق شدهاند، بهره بردهاند.
این اصطلاح از نظر ساختاری از واژه کهن لنگر (که با زبانهای هندواروپایی همریشه است) و فعل پیشوندی فروبردن تشکیل شده و بازتابدهنده مفاهیمی چون پایداری، سکون، رسیدن به ساحل امن و آرامش است. مفهوم قرآنی این واژه نیز در قالب واژههایی چون «مرساها» که نشانگر استواری و لنگرگاه است، دیده میشود.