یعنی چه
واژه «اشاروا» (أشاروا) یک فعل ماضی، صیغه جمع مذکر غایب (للغائبين) از باب افعال و ریشه «ش و ر» است. این کلمه به معنای آن است که گروهی از افراد به چیزی یا کسی اشاره کردهاند، راهنمایی نمودهاند، یا نظر و پیشنهادی را مطرح ساختهاند. این واژه کلاسیک و معمولی است و در متون ادبی و عبارات عربی وامگرفته شده در فارسی کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَشاروا» (Ashaaroo) با فتحه روی همزه آغازین و سکون در انتهای واژه است.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنمای «اشاره کردند» یا «توصیه نمودند به عربی» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه با توجه به سیاق متن شامل عباراتی است که دلالت، اشاره یا پیشنهاد جمعی را میرسانند.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی در قالب افعالِ گذشته «اشاره کردند»، «نشان دادند»، «دلالت کردند» و در برخی متون «یادآور شدند» یا «پیشنهاد دادند» است.
در قرآن
عین واژه «أشاروا» به صورت فعلی در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، مشتقات دیگر این ریشه مانند فعل ماضی مفرد مؤنث «فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ» (پس مریم به او اشاره کرد) در آیه ۲۹ سوره مریم و فعل امر «شَاوِرْهُمْ» (با آنان مشورت کن) در سوره آلعمران دیده میشود.
نماد چیست
در رویکردهای مفهومی و ادبی، این واژه نمادی از راهنمایی غیرمستقیم و ارتباطات غیرکلامی (ایما و اشاره) است. همچنین در اصطلاحات عرفانی و تفسیری، «اشاره» در مقابل «عبارت» قرار میگیرد و نمادی از معارف پنهان، دقیق و لطیف باطنی است که با زبان صریح قابل بیان نیست.
جمعبندی و توضیح کامل اشاروا
واژه «اشاروا» یک فعل ماضی اصالتاً عربی از ریشه «ش و ر» (باب افعال) است که به معنای «اشاره کردند»، «نشان دادند» یا «پیشنهاد و توصیه نمودند» کاربرد دارد. این کلمه در متون کهن، عبارات فقهی و ادبیات فارسی به عنوان یک لفظ وامگرفته شده برای بیان مفاهیم مرتبط با هدایت غیرکلامی یا ابراز نظر جمعی استفاده میشود.
اگرچه این فرم خاص صیغه جمع در قرآن کریم یافت نمیشود، اما همخانوادههای سرشناس آن نظیر «اشاره»، «مشاورت»، «شورای»، «مستشار» و «مشير» به وفور در زبان فارسی و فرهنگ اسلامی به کار میروند. این واژه در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی مطرح میگردد.