یعنی چه
«نغز کامکار» یک واژه مستقل نیست، بلکه ترکیبی وصفی و ادبی در زبان شعر است. «نغز» به معنای زیبا، نیکو و بدیع است و «کامکار» به معنای کامیاب، موفق و شاداب. این ترکیب معمولاً برای توصیف گلها و پدیدههای طبیعت به کار میرود و نشاندهنده زیبایی همراه با رشد، کمال و طراوت است.
مترادف
برای واژه نغز مترادفهایی چون نیکو، بدیع، دلانگیز و برای کامکار کلماتی مانند کامروا، موفق و خوشاقبال مناسب است که در ترکیب با هم مفهوم زیباییِ پرطراوت را میسازند.
تلفظ
این عبارت ترکیبی با کسره اضافه خوانده میشود: نَغْز (با سکون غین و زاء) + کِـسره اضافه + کامْکار (با سکون میم و راء).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این ترکیب ادبی دقیقاً ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن و توصیف طبیعت، از ترکیب صفات مربوط به زیبایی و شکوفایی استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلِ روان فارسی این ترکیب ادبی، «گلها یا پدیدههای زیبا، خوشرشد، شاداب و بهرهمند از نعمتهای طبیعت» است.
جمعبندی و توضیح کامل نغز کامکار
عبارت «نغز کامکار» یک ترکیب وصفی و اصیل در ادبیات فارسی است که از دو واژه کهن با ریشه در زبان فارسی میانه (پهلوی) تشکیل شده است. این اصطلاح بیشتر در اشعار توصیفی و متون ادبی، بهویژه در آثاری مانند شعر «صورتگر ماهر» کتاب فارسی پایه هشتم، برای بخشیدن جانی تازه به توصیف گلها و گیاهان به کار میرود.
از نظر معنایی، این ترکیب تلفیقی از زیباییِ ساختاری (نغز) و سعادت و طراوتِ درونی (کامکار) است. وقتی شاعر گلها را نغز کامکار مینامد، منظور او گلهایی است که نه تنها ظاهرِ بدیع و چشمنوازی دارند، بلکه در اوج شادابی، کمال رویش و بهرهمندی از مواهب طبیعت به سر میبرند.