یعنی چه
واژه «مونک» در زبان فارسی اصالت لغوی ندارد و به عنوان یک وامواژه از زبان انگلیسی (Monk) وارد شده است. این کلمه به مردانی اطلاق میشود که به دلایل مذهبی و معنوی، از امور دنیوی دست میکشند، تجرد پیشه میکنند و در صومعهها به عبادت و زندگی زاهدانه میپردازند.
تلفظ
این کلمه در اصل انگلیسی است و به صورت /mʌŋk/ تلفظ میشود که در زبان فارسی معمولاً به شکل «مُنک» یا «مونک» تلفظ و نگارش میگردد.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی نظیر «راهب مسیحی» یا «تارک دنیا به انگلیسی» میتوان از واژه ۴ حرفی «مونک» یا معادلهای آن استفاده کرد.
به انگلیسی
این واژه در زبان انگلیسی به معنای راهب است که خود از ریشه یونانی monakhos به معنای تنها و مجرد مشتق شده است.
به فارسی
از آنجا که «مونک» واژهای بیگانه است، در زبان فارسی اصیل کاربرد ندارد؛ اما نزدیکترین لغات به معنای آن در زبان فارسی، واژههایی چون راهب، تارک دنیا، صومعهنشین و پاکدامن هستند.
نماد چیست
در فرهنگهای مختلف، تصویر یک مونک یا راهب همواره نمادی از زهد، پارسایی، تجرد، پشت پا زدن به لَذات دنیوی و جستجوی حقیقت در تنهایی و سکوت به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه مونک کلمهای کاملاً خارجی (English) است. این اصطلاح برای توصیف مردانی در ادیانی مانند مسیحیت، بودیسم و جینیسم به کار میرود که تحت عهدهای مذهبی خاص، زندگی خود را وقف امور روحانی میکنند و در مکانهایی به نام صومعه (Monastery) مستقر میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل مونک
واژه «مونک» در زبان فارسی اصیل جایگاهی ندارد و در لغتنامههای شاخص مانند دهخدا و معین به عنوان یک کلمه مستقل فارسی ثبت نشده است. این کلمه در واقع شکل فارسینویسی شدهٔ واژه انگلیسی «Monk» است که به معنای راهب، زاهد و تارک دنیا در فرهنگها و ادیان جهان (بهویژه مسیحیت و بودیسم) به کار میرود.
این واژه اصالتاً از ریشه یونانی به معنای «تنها» گرفته شده و نمادی از دوری از تجملات و تمرکز بر امور معنوی است. بنابراین، بخشهای همخانواده یا ریشه فارسی برای آن متصور نیست و در ادبیات مدرن بیشتر به عنوان یک وامواژه یا در طراحی جداول کلمات متقاطع به عنوان پاسخ ۴ حرفی کاربرد دارد.