یعنی چه
تعلل ورزیدن به معنای امروز و فردا کردن، تنبلی، عذرتراشی و طفره رفتن از انجام مسئولیتها و وظایف است که معمولاً بار معنایی منفی دارد و نشاندهنده کوتاهی آگاهانه است.
تلفظ
این عبارت از دو واژه تشکیل شده است: «تَعَلُّل» با فتح تاء و عین و ضمه و تشدید لام اول، و «وَرْزِیدَن» با فتح واو و سکون راء.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون تعلل، تسویف، اهمال و مسامحه به عنوان هممعنی این واژه کاربرد دارند.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای این مفهوم واژه Procrastination به معنی اهمالکاری و برای فعل آن To procrastinate یا To delay است.
به فارسی
معادلهای خالص و عبارات هممعنی فارسی آن شامل درنگ کردن، بهانه آوردن، امروز و فردا کردن، و سستی ورزیدن در کارها میشود.
نماد چیست
در متون اخلاقی و ادبی، این رفتار نماد تنبلی، بیعزمی و فرار از تصمیمگیری است. در نمادشناسی بصری جدید نیز نشانه روانشناختی آن حلزون (کندی) یا ساعت شنی در حال اتمام (اتلاف وقت) است.
جمعبندی و توضیح کامل تعلل ورزیدن
تعلل ورزیدن یک واژه مرکب فارسی-عربی است که ریشه بخش اول آن از «ع-ل-ل» عربی به معنی بهانه تراشیدن و خود را مشغول کردن گرفته شده و با فعل ورزیدن ترکیب شده است. این اصطلاح دقیقاً به معنای به تأخیر انداختن کارهای ضروری با استفاده از عذرهای غیرموجه و سستی مفرط است که در روانشناسی مدرن از آن به عنوان اهمالکاری یاد میشود.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، اگرچه عین این عبارت نیامده، اما مفاهیمی نظیر «تسویف» (امروز و فردا کردن) و «کسالی» (نماز خواندن با سستی) به عنوان نکوهش این رفتار ذکر شدهاند. متضاد این صفت، واژههایی مانند اهتمام، جدیت، شتاب و مبادرت در کارهاست که بر انجام به موقع وظایف تاکید دارند.