یعنی چه
تعاهد به معنای عهد و پیمان بستن دو یا چند طرفه با یکدیگر و تجدید میثاق است. همچنین در مفهوم دیگر به معنای تفقد، پرستاری، مواظبت و رسیدگی مداوم به امور یک شخص یا یک چیز به کار میرود تا مورد غفلت قرار نگیرد.
تلفظ
این واژه به صورت تَعاهُد (تَ / عا / هُد) تلفظ میشود که مصدری از باب تفاعل در زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه تعاهد به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «با هم پیمان بستن»، «تجدید عهد» یا «تیمار داشتن و مراقبت» به کار میرود و دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم تعاهد در زبان انگلیسی، بسته به سیاق متن از واژههایی نظیر mutual pledge یا contract نیز استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز برای اشاره به قراردادها، موافقتنامهها و مواظبت مستمر از یک امر استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل همپیمانی، پیمان متقابل، دستادست، تجدید میثاق و در وجهی دیگر سرزدن، تفقد و تیمار داشتن است.
در قرآن
خود واژه «تعاهد» با این صیغه در متن آیات قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، ریشه اصلی آن (ع هـ د) در قالب کلماتی چون عهد و عاهدوا بارها مطرح شده است. البته در احادیث نبوی عبارات مشهوری مانند «تعاهدوا هذا القرآن» وجود دارد که به معنای سر زدن و تلاوت مداوم قرآن برای جلوگیری از فراموشی است.
جمعبندی و توضیح کامل تعاهد
واژه تعاهد از ریشه عربی «ع هـ د» و در باب تفاعل ساخته شده است. این ساختار صرفی نشاندهنده یک رابطه دوطرفه و مشارکتآمیز است؛ به همین دلیل معنای اصلی آن به همپیمانی، توافق متقابل و تجدید عهدهای پیشین میان دو یا چند گروه اشاره دارد و در متون حقوقی و سیاسی نیز کاربرد دارد.
از سوی دیگر، این کلمه در طول تاریخ زبانی خود معنای لطیفتری نیز به دست آورده که همان تفقد، مواظبت، پرستاری و رسیدگی مستمر است. در این کاربرد، تعاهد یعنی فرد به طور مداوم به چیزی یا کسی سر بزند تا پیوندش با آن قطع نشود و آن امر به دست فراموشی یا نابودی سپرده نشود.
در مجموع، تعاهد هم مظهر مسئولیتپذیری اخلاقی و قانونی در قالب قراردادها و امضاهای مشترک است و هم نمادی از وفاداری قلبی و مراقبت دائم در رفتارهای اجتماعی و مذهبی به شمار میرود.