یعنی چه
عسل خوراکی اصطلاحی توصیفی است و به عسل طبیعی یا فرآوریشدهای اطلاق میشود که برای مصرف انسانی (غذا) مناسب و ایمن است. این ترکیب معمولاً برای تمایز دادن عسل قابلخوردن از عسلهای صنعتی، شیمیایی یا مواد پایه در صنایع آرایشی و بهداشتی به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: «عَسَل» با فتحه روی عین و سین، و «خُوراکِی» با ضمه روی خاء و تلفظ واو به صورت مصوت بلند.
در جدول
پاسخ دقیق در جدولهای شرح در متن برای عبارت عسل خوراکی، خودِ این کلمه با ۹ حرف است. همچنین واژههای هممعنی مانند انگبین یا شهد نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به عسل قابل خوردن و دارای استانداردهای غذایی از عبارات Edible honey یا Food-grade honey استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه عسل به طور عام استفاده میشود و برای تاکید بر جنبه خوراکی آن از ترکیبات عسل مأكول یا عسل غذائي بهره میبرند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی کلمه بال (Bal) به معنای عسل است و صفت Yenilebilir به معنای قابل خوردن به آن اضافه میشود.
نماد چیست
عسل در فرهنگهای مختلف و ادبیات فارسی نماد شیرینی، تندرستی، رزق حلال و پاداش الهی است. در طب سنتی به عنوان یک غذای دارویی شناخته میشود و به دلیل فرآیند تولید منظم آن توسط زنبورها، مظهر سختکوشی و نظم نیز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عسل خوراکی
عبارت «عسل خوراکی» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که برای اشاره به عسل طبیعی و قابل مصرف در رژیم غذایی انسان استفاده میشود. این اصطلاح در لغتنامههای کلاسیک به عنوان یک واژه مستقل ثبت نشده، بلکه از ترکیب واژه عربی عسل و واژه فارسی خوراکی پدید آمده است تا آن را از محصولات صنعتی یا آرایشی مشابه متمایز کند.
در فرهنگ معین و دهخدا، واژه اصیل پارسی برای این ماده «انگبین» ذکر شده است. این ماده در متون دینی و قرآن کریم (به ویژه در سورههای نحل و محمد) به عنوان نوشیدنی مصفا، شفابخش و نعمتی الهی ستوده شده و در باورهای عمومی نماد پاکی و شیرینی زندگی است.
در ساختار مسابقات و جدول کلمات متقاطع، عبارت «عسل خوراکی» دقیقاً دارای ۹ حرف است. با این حال، طراحان جدول ممکن است بسته به تعداد خانهها، از مترادفهای آن نظیر شهد یا انگبین نیز استفاده کنند.