یعنی چه
واژه «اشتملت» شکل صرفی فعل عربی (صیغه مفرد مؤنث غایب از باب افتعال) از ریشه «ش م ل» است. این کلمه در زبان فارسی به عنوان وامواژه در متون دینی، ادبی و کهن به کار میرود و به معنای فرا گرفتن، احاطه کردن کامل یک چیز یا شامل شدن محتوایی است. همچنین در کاربرد تحتاللفظی به معنای خود را با لباس پوشاندن و پیچیدن به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه بر اساس قواعد زبان عربی «اِشْتَمَلَتْ» (با کسره همزه، سکون شین، فتح تاء، فتح میم، فتح لام و سکون تاء پایانی) است.
در جدول
در مسابقات جدولی، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف ۶ حرفی، خودِ واژه «اشتملت» است. برای راهنماییهای مشابه معمولاً از تعابیری همچون «شامل شد» یا «در بر گرفت» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، افعالی که مفهوم در بر داشتن، شامل بودن و احاطه کردن را میرسانند، به عنوان معادل این واژه قرار میگیرند.
به عربی
از آنجا که خود واژه ریشه عربی دارد، مترادفهای فعلی همصیغه آن در زبان عربی شامل کلماتی است که معنای استیعاب، شمول و احاطه را افاده میکنند.
به فارسی
برگردان و معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی روان شامل عبارات فعلی «در بر گرفت»، «شامل شد»، «احاطه کرد» و «فرا گرفت» است.
در قرآن
این کلمه دقیقاً به همین صورت دو بار در قرآن کریم در آیات ۱۴۳ و ۱۴۴ سوره الأنعام به صورت «أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنثَيَيْنِ» به کار رفته است که به جنینهای احاطهشده و قرارگرفته در رحم حیوانات ماده اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل اشتملت
واژه «اشتملت» یک فعل ماضی ساختاری از باب افتعال در زبان عربی است که از ریشه ثلاثی «ش م ل» مشتق شده است. این کلمه در زبان فارسی بیشتر در متون کهن، تفاسیر مذهبی و ترجمههای قرآنی کاربرد دارد و معنای محوری آن احاطه کامل، در بر گرفتن و شامل شدن یک موضوع، شیء یا مفهوم است.
نمونه بارز و عینی کاربرد این واژه در قرآن کریم و در سوره انعام است که آفریدگار به آنچه رحمهای موجودات ماده در بر گرفتهاند اشاره میکند. این کاربرد به خوبی نشاندهنده مفهوم پوشش و احاطه همهجانبه فیزیکی یا معنایی است که در ریشه این لغت نهفته است.
در ساختار زبان فارسی، کلمات همخانواده پرشماری مانند شامل، شمول، مشتمل و مشتلملات از همین ریشه رواج دارند که همگی بار معنایی جامعیت و پذیرا بودن یک محتوا را به دوش میکشند.