یعنی چه
این واژه در زبان فارسی به ویژگی فرد یا امری اطلاق میشود که از مال، برکت و رزق فراوانی برخوردار است و در زندگی او تنگدستی راه ندارد.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب دو بخش «پُر» (با ضمه روی پ) و «روزی» (با ضمه روی ر) ساخته شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای «دارای رزق فراوان» یا «خوشروزی»، واژه ۶ حرفی «پرروزی» یا معادلهای آن به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی از واژگانی که به رفاه، فراوانی نعمت و تامین بودن رزق اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاحات متعددی برای بیان گشایش روزی و فراوانی مال وجود دارد که فراگیرترین آنها کثیرالرزق است.
به فارسی
در واژگان اصیل و ترکیبات فارسی، مفاهیم همارز با این کلمه شامل گشادهروزی و خوشروزی است که به طالع مسعود در جلب رزق اشاره دارد.
در قرآن
خود واژه «پرروزی» یک ترکیب فارسی است و در متن عربی قرآن وجود ندارد؛ اما ریشههای مفهومی آن در توصیف رزاق بودن خداوند در آیه ۵۸ سوره ذاریات (إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ) و مفاهیمی چون بسط و گشایش رزق به چشم میخورد.
نماد چیست
این واژه صفت بیانی است و نماد مادی مستقیم و ثبتشدهای در متون کهن ندارد؛ با این حال در فرهنگ عامه و باورهای سنتی ایرانی، نشانههایی چون خوشه گندم، برنج و آب روان نمادهای عینی برکت و پرروزی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل پرروزی
واژه «پرروزی» یک صفت مرکب ساختارمند و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب صفت «پُر» و اسم «روزی» حاصل شده است. این کلمه به معنای بهرهمندی از رزق فراوان، برکت مادی و معنوی و گشایش در امور معیشتی است. در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی، افراد پرروزی کسانی تلقی میشوند که طالعی نیکو داشته و خیر و برکت همواره در زندگی آنان جاری است.
اگرچه این واژه به صورت یک مدخل مستقل و تفکیکشده در برخی از لغتنامههای بزرگ کلاسیک بسامد پایینی دارد، اما ساختار معنایی آن کاملاً شفاف و برای فارسیزبانان قابل درک است. متضاد این واژه کلماتی چون کمروزی و تنگروزی است و در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی کاربرد دارد.
باید توجه داشت که گاهی در جستجوهای اینترنتی ممکن است این کلمه به دلیل شباهت ظاهری، با واژه «پیروزی» اشتباه گرفته شود؛ اما با نگاهی به ریشه و کاربرد مفهومی آن، مشخص است که پرروزی کاملاً بر مدار رزق، فراوانی نعمت و مفاهیم مرتبط با برکت الهی استوار است.