یعنی چه
تجددخواهی به معنای تمایل و تلاش برای نوگرایی، تغییر و همگام شدن با تحولات جدید فکری، فرهنگی و اجتماعی است. این مفهوم در برابر سنتگرایی سختگیرانه قرار میگیرد و به دنبال اصلاح یا جایگزینی سنتهای کهنه با الگوهای نوین زندگی و اندیشه است.
تلفظ
این واژه به صورت «تَجَدُّدْ خْواهی» تلفظ میشود که در آن حرف دال اول دارای تشدید و پیش است و واو در خواهی خوانده نمیشود (واو معدوله).
در جدول
پاسخ متداول در جدول برای این مفهوم، خود واژه «تجددخواهی» (۹ حرف) یا مترادفهای آن نظیر «نوگرایی» و «مدرنیسم» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم عمدتاً از واژه Modernism (در بافتهای فلسفی و فرهنگی) یا عبارات توصیفی مانند Modernity-seeking استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل نوگرایی، نوجویی، نوطلبی و تجددگرایی است. واژههای همخانواده و ریشهای آن نیز شامل جدید، مجدد، تجدید و متجدد (از ریشه جدد) به همراه مصدر فارسی خواستن هستند.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم فکری-اجتماعی است و نماد باستانی ثبتشدهای ندارد؛ اما در هنر و ادبیات مدرن معمولاً با المانهایی همچون نور و روشنایی (در برابر تاریکی تحجر)، جوانه و رویش، یا نمادهای شهری و ساعت به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تجددخواهی
تجددخواهی یک جریان فکری، فرهنگی و اجتماعی است که بر پایه گرایش به نو شدن، پذیرش دستاوردهای جدید تمدن و بازنگری در سنتهای پیشین شکل گرفته است. این مفهوم در تاریخ معاصر ایران نقشی کلیدی در ورود به عصر مدرن، اصلاحات ساختاری و آشنایی با دانش و فنآوری روز ایفا کرده است.
ساختار این واژه مرکب از بخش عربی «تجدد» (از ریشه جدد به معنی نو شدن) و بخش فارسی «خواهی» (از مصدر خواستن) است. تجددخواهی در واقع تلاشی است برای هماهنگ ساختن سبک زندگی و اندیشه جامعه با تحولات شتابان جهان مدرن، به گونهای که با ایستایی و کهنهپرستی مقابله کند.