یعنی چه
غیر قابل خوردن به هر ماده یا شیئی اطلاق میشود که به دلایل مختلفی نظیر سمی بودن، خراب شدن و فساد، طعم بسیار ناگوار یا ماهیت سخت و نامناسبش، امکان جویدن، بلعیدن و هضم آن برای انسان وجود نداشته باشد و برای تغذیه ایمن نیست.
تلفظ
این عبارت به صورت «غَیرِ قابِلِ خوردَن» تلفظ میشود که ترکیبی از دو واژه عربی و یک فعل اصیل فارسی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی مانند غیر قابل خوردن (۱۲ حرف)، ناخوردنی یا غیرخوراکی به عنوان پاسخ قرار میگیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Inedible دقیقترین معادل برای مواد غیرخوراکی و سمی است، در حالی که Uneatable بیشتر به غذایی اشاره دارد که به علت سوختن یا طعم بد ظاهرش قابل خوردن نیست.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از عبارات ترکیبی منفی مانند غیر قابل للاکل یا واژه صریح لایؤکل استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، صفت Yenmez به طور گسترده برای اشاره به اشیاء یا مواد غذایی فاسدی که دیگر قابل مصرف نیستند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و یکپارچه فارسی برای این عبارت شامل واژههای «ناخوردنی»، «نخوردنی» و «غیرخوراکی» است که به جای این ترکیب فارسی-عربی به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل غیر قابل خوردن
عبارت «غیر قابل خوردن» یک ترکیب وصفی-اضافی ساخته شده از واژگان عربی (غیر، قابل) و فعل اصیل فارسی (خوردن) است. این اصطلاح برای توصیف هر چیزی به کار میرود که به طور ساختاری، بهداشتی یا شرعی امکان مصرف آن به عنوان غذا وجود ندارد؛ خواه به دلیل سمی بودن ذاتی ماده باشد، خواه به علت فاسد شدن و تغییر ماهیت آن.
در ساختار زبان و ادبیات، این واژه پادنام یا متضاد واژههایی چون خوردنی، خوراکی و مأکول قرار میگیرد. همچنین در تابلوهای راهنما و محیطی مدرن، این مفهوم معمولاً با نمادهای بصری مانند خط قرمز متقاطع روی تصویر قاشق و چنگال یا غذا به مخاطبان منتقل میشود تا از خطر مسمومیت یا مصرف اشتباه جلوگیری گردد.