یعنی چه
این کلمه در اصل یک فعل مضارع عربی از باب تفعّل است که در متون اسلامی و ادبی به معنای تناول کردن طعام سحور (سحری) به کار میرود.
تنزلو تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح تاء اول و دوم، فتح سین و تشدید و فتح حاء است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به این واژه ۵ حرف دارد. در برخی جداول ممکن است شکل مصدر آن یعنی «تسحر» نیز مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این مفهوم عبادتی، بیشتر از توصیف «تناول وعده غذایی پیش از سپیدهدم» یا اصطلاح وامگرفته شدهٔ Sahur استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی و صیغه مضارع از فعل «تسحّر - یتسحّر» است.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این فعل مضارع، عباراتی همچون «سحری میخوری»، «سحری میخورد» یا به صورت مصدری «طعامِ سحر تناول کردن» است.
در قرآن
عین کلمه «تتسحر» در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما واژههای همخانواده آن مانند «بِالأَسْحَارِ» در آیاتی مثل آیه ۱۷ سوره آلعمران و آیه ۱۸ سوره ذاریات در ستایش استغفارکنندگان در درگاه الهی در وقت سحر آمده است.
نماد چیست
این واژه و مفهوم در فرهنگ عامه و مذهبی نمادی از سحرخیزی، شبزندهداری و صفا و صمیمیت سفرههای افطار و سحر ماه مبارک رمضان است و بر اساس احادیث، این عمل مایه برکت افزونتر روزه شمرده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تتسحر
واژه «تتسحر» اصالتاً یک فعل مضارع عربی از ریشه (س-ح-ر) و باب تفعل است که به جوامع زبانی و ادبی اسلامی وارد شده است. این کلمه به طور دقیق دلالت بر عمل تناول طعام و نوشیدنی در ساعات پایانی شب و پیش از آغاز اذان صبح (وقت سحر) به منظور آمادگی برای روزهداری دارد.
در فرهنگ عامیانه و لغتنامههای جدولی، این واژه پنجحرفی به عنوان معادل دقیقی برای مفهوم «سحری خوردن» یا «طعام سحر خوردن» شناخته میشود. اگرچه خود این صیغه خاص در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشههای ساختاری آن در توصیف برکات بیداری و استغفار در سپیدهدم به وفور در متون دینی یافت میشود.
در حوزه نمادشناسی، این واژه با مفاهیمی چون برکت، بیداری معنوی، تقوا و آمادگی روحی و جسمی برای انجام فرایض دینی در ماه رمضان گره خورده است و یادآور آیینهای کهن بیدارباش سحرگاهی در کشورهای اسلامی است.