یعنی چه
مناکح واژهای عربی و جمع مکسر است که در متون فقهی، ادبی و کلاسیک فارسی به دو معنی عمده به کار میرود؛ نخست به معنی خودِ امر ازدواج، عقدها و پیوندهای زناشویی، و دوم به معنی زنان، همسران یا محل و موضوع نکاح.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح ميم و کسر کاف به صورت مَناکِح است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحانی است که راهنمای «جمع نکاح» یا «ازدواجها و همسران» را مد نظر دارند.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، میتوان از معادلهای مربوط به پیوند زناشویی یا همسران استفاده کرد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع مکسر مَنْکَح یا نِکاح است.
به فارسی
برگردان دقیق و سرهٔ این واژه در زبان فارسی «زناشوییها» یا «همسران» است که مفاهیم پیوند زناشویی را میرسانند.
نماد چیست
در بستر متون فقهی و ادبی، این کلمه نمادی از تعهدات زناشویی، تشکیل خانواده و احکام حقوقی مربوط به روابط زن و مرد به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مناکح
واژهٔ مناکح یک اسم جمع مکسر عربی از ریشه «ن-ک-ح» است که به متون کهن، فقهی و ادبی زبان فارسی راه یافته است. این کلمه به طور عمده بر دو محور معنایی استوار است؛ یکی به معنای خودِ پیوندهای زناشویی، عقدها و عروسیها و دیگری به معنای زنان و همسران.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما مشتقات دیگر همخانوادهٔ آن کاربرد فراوانی در آیات احکام دارند. همچنین در احادیث و روایات فقهی (مانند بحث اباحه مناکح در خمس)، این واژه اصطلاحی شناختهشده است.
امروزه واژهٔ مناکح در زبان عامیانه و گفتارهای روزمره فارسی کاربردی ندارد و جای خود را به کلمات سادهتری مانند ازدواجها یا همسران داده است، اما همچنان در متون تخصصی حقوقی، فقهی و حل جدول ارزش کاربردی خود را حفظ کرده است.