یعنی چه
این اصطلاح وصفی به معنای رویکرد یا آیینی است که در آن سختگیری، تکلف و مشقت شدید وجود ندارد. بخش «سهله» به روان و آسان بودن تکالیف اشاره دارد و بخش «سمحه» نشاندهنده سخاوت، باگذشت بودن و مدارا در برخورد با شرایط گوناگون است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب در اصل عربی به صورت «سَهْلَةٌ سَمْحَة» (Sahlatun Samhah) است که در زبان فارسی به صورت «سَهله و سَمحه» خوانده و روانسازی میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی که به عنوان پاسخ برای راهنمای «آیین آسان و باگذشت» یا «شریعت مداراگر» خواسته میشوند، با این اصطلاح ۹ حرفی همخوانی دارند.
به انگلیسی
در متون حقوقی و دینی برای توصیف مفاهیمی که ساختار منعطف و به دور از سختگیری دارند از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب ریشه در متون روایی عربی دارد و به عنوان وصفی برای شریعت و دین به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل ترکیبهایی چون «آسان و نرم»، «روادار و بیتکلف» و «آیین همراه با بخشش و مسامحه» است.
جمعبندی و توضیح کامل سهله و سمحه
اصطلاح «سهله و سمحه» ریشه در فرهنگ و روایات اسلامی دارد و بیش از هر چیز یادآور کلام مشهور پیامبر اکرم (ص) است که فرمودند به آیینی استوار، باگذشت و آسان مبعوث شدهاند. این واژه نشاندهنده روحیهای است که در آن از تکالیف طاقتفرسا و سختگیریهای بیمورد دوری میشود تا شرایط برای عموم مردم قابل تحمل و روان باشد.
از نظر لغوی، این ترکیب از دو واژه «سهل» به معنی هموار و راحت، و «سمح» به معنی بخشنده و باگذشت تشکیل شده است. در نظام تشریع و اخلاق، هر جا که انجام وظیفهای موجب مشقت شدید یا حرج شود، این اصل وارد عمل شده و با رویکردی منعطف، راه را برای مؤمنان هموار میسازد.