یعنی چه
تطمر واژهای کلاسیک و مأخوذ از زبان عربی است که چند معنای گوناگون دارد. این کلمه در متون کهن لغوی به معنای پوشیدن لباس کهنه و فرسوده (طِمر) به کار رفته که نمادی از زهد و درویشی است. همچنین در معنای پنهان کردن چیزی زیر خاک، مدفون ساختن و یا جهیدن و برجستن به سمت بالا یا پایین نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه در لغتنامههای عربی و فارسی به صورت تَطَمُّر (مصدر تفعل) به معنای کهنهپوشی و همچنین به صورت تَطْمُر (فعل مضارع از ریشه طمر) تلفظ و خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً ۴ حرفی است و بر اساس راهنمای جدول با مفاهیمی چون جامه کهنه پوشیدن یا مدفون کردن همخوانی دارد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از عبارات مربوط به پوشش لباس کهنه یا پنهانکاری و دفن کردن استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ماده (ط-م-ر) است که مشتقات آن در زبان مبدأ کاربرد فراوانی در معنای پوشاندن و دفن کردن دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون جامهٔ کهنه بر تن کردن، زیر خاک پنهان کردن، فرو رفتن در چیزی و جهش به بالا یا پایین است.
نماد چیست
تطمر در ادبیات و مفاهیم استعاری نمادی از زهد، درویشی و خاکساری (به دلیل پوشیدن لباس کهنه) است. در کاربردهای دیگر، میتواند نمادی از پنهانسازی حقیقت، سرکوب یا دفن کردن خاطرات و گذشته باشد.
جمعبندی و توضیح کامل تطمر
واژه «تطمر» یک لغت اصیل مأخوذ از ریشه عربی (ط-م-ر) است که وارد فرهنگ لغات فارسی شده است. این واژه در لغتنامههای معتبری مانند دهخدا دو رویکرد معنایی متمایز دارد؛ از یک سو به معنی «جامهٔ کهنه پوشیدن» است که با واژه «طِمر» (لباس فرسوده) پیوند دارد و از سوی دیگر به معنای پنهان کردن، زیر خاک نمودن و مدفون ساختن به کار میرود.
این کلمه در زبان فارسی امروز کاربرد روزمره و عامیانه ندارد و بیشتر در متون کلاسیک، ادبی و فقهی دیده میشود. همچنین در کلام امیرالمؤمنین (ع) در نهجالبلاغه، شکل همخانواده آن برای اشاره به جامه کهن و زهد دنیا به کار رفته است که مفهوم خاکساری و درویشی را تداعی میکند.
در بازیهای جدول و کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک پاسخ ۴ حرفی و با راهنماهایی نظیر پنهان کردن یا لباس کهنه پوشیدن مطرح میشود و شناخت ریشه آن به حل دقیقتر گزینهها کمک میکند.