یعنی چه
زمانمندی (Temporality) یک اصطلاح معاصر در فضای فلسفه و علوم انسانی است که به معنای «در زمان بودن»، وابستگی یا پیوند ضروری یک پدیده با زمان وقوع آن، و ویژگی موجودی است که محکوم به گذر زمان و مادی بودن است. این واژه به ویژگیِ زمانیبودنِ موجودات اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «زَ مان مَن دی» است که از واژه پایه «زمان» به همراه پسوند دارندگی «ـمند» و «ی» مصدری تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مفهوم واژه «زمانمندی» است که دقیقاً ۸ حرف دارد. از معادلهای دیگر آن میتوان به موقتی بودن یا گذرایی اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون تخصصی غربی و فلسفه پدیدارشناسی (مانند فلسفه هایدگر)، این مفهوم با واژه Temporality شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی برای انتقال این مفهوم فلسفی از واژگان الزمانية یا الحدوث الزمني استفاده میشود.
نماد چیست
مهمترین نمادهای زمانمندی در فرهنگهای مختلف شامل ساعت شنی (بیانگر محصور بودن در زمان)، ساعت عقربهای، رودخانه (جریان مستمر و برگشتناپذیر زمان) و برگهای در حال ریزش پاییزی (نشاندهنده فنا و گذرایی) هستند.
جمعبندی و توضیح کامل زمانمندی
واژه «زمانمندی» یک اصطلاح ساختگی و معاصر در زبان فارسی است که بیشتر در حوزههای فلسفه، پدیدارشناسی و علوم انسانی کاربرد دارد. این اصطلاح به کیفیت و حالتِ در زمان بودنِ موجودات و وابستگی ناگزیر پدیدههای مادی به افق زمان اشاره میکند. در واقع هر چیزی که آغاز، جریان و پایانی در بستر زمان داشته باشد، واجد ویژگی زمانمندی است.
این کلمه اگرچه در لغتنامههای کهن مانند دهخدا به چشم نمیخورد، اما ساختاری کاملاً فارسی دارد؛ چرا که از واژه ریشهدار «زمان» به همراه پسوند دارندگی «-مند» و یای مصدری ترکیب شده است. مفهوم مقابل آن بیزمانی، فرزمانمندی یا جاودانگی است که از ویژگیهای امور مجرد و ماورایی به شمار میرود.
در حوزه نمادشناسی، پدیده زمانمندی انسان و جهان مادی اغلب با ابزارهایی مثل ساعت شنی یا حرکت جریان آب رودخانه به تصویر کشیده میشود که بر ماهیت گذرا، فانی و محدود بودن همهچیز در این جهان تاکید دارند.