یعنی چه
در اصطلاح زبانشناسی و دستور زبان، به واژهها یا صوتهایی که برای ابراز حالات عاطفیِ ناگهانی نظیر شگفتی، تأسف، آرزو یا ترس به کار میروند، حرف، ادات یا کلمه تعجب میگویند. این کلمات نشاندهنده تغییر حالت نفسانی انسان در مواجهه با امری غیرمنتظره هستند.
تلفظ
ترکیب اضافی متشکل از «کلمه» (کَ لِ مِ) و «تعجب» (تَ عَجْ جُ بْ) که از ریشه عربی ع-ج-ب اشتقاق یافته است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول بر اساس حروف عبارت «کلمه تعجب» (۸ حرف) یا مفاهیم مترادف آن مانند شگفتی و عجب است.
به انگلیسی
در دستور زبان انگلیسی، این مفهوم تحت عنوان Interjection یا Exclamation شناخته میشود که برای توصیف کلماتی مانند Wow یا Oh به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و دستوری این عبارت در زبان فارسی شامل «حرف تعجب»، «ادات تعجب»، «واژه تعجبی» و همچنین اصطلاح روانشناختی «واژههای احساسی» است.
نماد چیست
در نگارش و ویرایش متن، نماد استاندارد برای پایان دادن به جملات احساسی، تأکیدی یا تعجبی، نشانه «!» (علامت تعجب یا نشانه شگفتی) است.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه تعجب
عبارت «کلمه تعجب» در اصل یک اصطلاح دستوری و زبانی است که به اصوات، حروف یا واژگانی اشاره دارد که انسان برای ابراز حالات درونی ناگهانی مانند حیرت، شگفتی، خوشحالی یا اندوه از آنها استفاده میکند. در دستور زبان فارسی و عربی، این مفهوم بیشتر با عناوین «حرف تعجب»، «ادات تعجب» یا «صوت» شناخته میشود و کلماتی مانند «وای»، «بهبه»، «آه» و «عجب» نمونههای بارز آن هستند.
ریشه اصلی واژه تعجب به ماده عربی «ع-ج-ب» برمیگردد که به معنای به شگفت آمدن از امری ناگهانی و پنهان بودن علت آن است. مشتقات این ریشه بارها در قرآن کریم نیز به کار رفتهاند. در نگارش مدرن، تمام جملاتی که شامل این واژگان احساسی میشوند، در پایان خود نماد متمایز «!» (علامت تعجب) را میپذیرند تا لحن گفتار در نوشتار بازسازی شود.