یعنی چه
تحاسد از باب تفاعل است و زمانی به کار میرود که دو یا چند نفر نسبت به یکدیگر و موفقیتهای هم حسادت بورزند و آرزوی زوال نعمتهای همدیگر را داشته باشند. این واژه یک مفهوم کلاسیک و اخلاقی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح تاء و حاء و ضم سین به صورت (تَحَاسُد) است.
در جدول
پاسخ پنج حرفی برای جدول کلمات، خود واژهٔ تحاسد یا رشک متقابل است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم حسادت دوطرفه از ترکیبهایی نظیر mutual envy استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل رشک بردن به یکدیگر، بدخواهی دوطرفه و همچشمی آمیخته با حسادت است.
در قرآن
خود واژهٔ «تحاسد» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشهٔ آن یعنی «حسد» در آیاتی مانند آیه ۵ سوره فلق (وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ) آمده است. البته این واژه در احادیث نبوی به وفور دیده میشود.
نماد چیست
خود واژه تحاسد نماد مادی خاصی ندارد، اما ریشه آن (حسادت) در ادبیات و فرهنگ عامه با نمادهایی چون چشمزخم، مار یا رنگ زرد و سبز تیره شناخته میشود و در اخلاق نماد فساد روابط انسانی است.
جمعبندی و توضیح کامل تحاسد
واژهٔ تحاسد یک مصدر عربی از ریشه «ح س د» است که به دلیل رفتن به باب تفاعل، معنایی دوطرفه و متقابل به خود گرفته است. این کلمه به رفتار جامعه یا افرادی اشاره دارد که به جای همافزایی و خیرخواهی، درگیر رقابت منفی شده و نسبت به داشتههای یکدیگر بخل و حسادت میورزند.
اگرچه این لفظ دقیقاً در آیات قرآن کریم ذکر نشده، اما در روایات اخلاقی و احادیث اسلامی به عنوان یکی از آسیبهای جدی روابط اجتماعی و عاملی برای از بین رفتن برکت و ایجاد دشمنی معرفی شده است. در زبان فارسی نیز این کلمه در متون کهن و اخلاقی به معنی همچشمی بدخواهانه و رشک متقابل کاربرد دارد.