یعنی چه
عبارت «مال و فرزند» به معنای اموال، ثروت و امکانات مادی به همراه اولاد، نسل و فرزندان انسان است. این ترکیب کنایی و مفهومی معمولاً برای اشاره به تمام سرمایهها، داشتههای دنیوی و بزرگترین علایق مادی انسان به کار میرود که در ادبیات اخلاقی و دینی به عنوان مایه آزمایش یا زینت گذارای زندگی معرفی میشوند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «مَال وَ فَرْزَند» است که در روانخوانی و مکالمات روزمره، واو عطف معمولاً به صورت ضمه (O) بر روی کلمه اول شنیده میشود: «مالُ فرزند».
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «دارایی و اولاد» یا «زینتهای زندگی دنیا در قرآن» به صورت ۹ حرفی، خود عبارت «مال و فرزند» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم ترکیبی از واژگان مربوط به دارایی و فرزندان استفاده میشود.
به عربی
این تعبیر اصالتاً از زبان عربی و فرهنگ قرآنی وارد زبان فارسی شده است.
در قرآن
این مفهوم بارها در قرآن کریم ذکر شده است؛ از جمله در آیه ۴۶ سوره کهف که میفرماید «الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا» (مال و فرزندان، آرایش زندگی دنیا هستند) و همچنین در آیاتی از سورههای انفال و تغابن که اموال و اولاد را مایه آزمایش و فتنه برای انسان قلمداد میکند.
نماد چیست
در متون ادبی و فرهنگ دینی، «مال و فرزند» نماد تام و تمام تعلقات دنیوی، فریبندگیهای جهان مادی و لغزشگاههایی است که میتواند انسان را از یاد خدا و توجه به امور پایدار و معنوی (باقیات صالحات) غافل کند.
جمعبندی و توضیح کامل مال و فرزند
ترکیب عطف کنایی «مال و فرزند» یکی از مفاهیم کلیدی در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی است که ریشه در آیات قرآن کریم دارد. این عبارت به دو مورد از ارزشمندترین و در عین حال چالشبرانگیزترین داراییهای انسان در زندگی زمینی اشاره دارد: ثروت مادی و نسل یا اولاد.
در دیدگاه دانشنامهای و اخلاقی، این دو عنصر به عنوان زیور و زینت زندگی دنیا شناخته میشوند که دلبستگی شدید به آنها میتواند مایه غفلت شود. این مفهوم یادآور آن است که سرمایههای مادی و خانوادگی اگرچه برای جریان زندگی ضروری هستند، اما ماهیتی گذرا دارند و در ترازوی سنجش اخروی، تنها اعمال صالح و مانا ارزش پایدار خواهند داشت.