یعنی چه
استبقاء واژهای کلاسیک و مأخوذ از زبان عربی است که در اصطلاح به معنای بر جای نهادن، نگهداری، پایدار ساختن و صیانت از چیزی در برابر نابودی و فنا به کار میرود. این واژه طلبِ بقا و استمرار یافتن یک وضعیت یا موجودیت را میرساند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اِستِبقاء (estebqā) است که همزه پایانی آن در فارسی معمولاً صامتِ تخفیفیافته است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف (۷ حرف) تعیین میشود و با کلماتی نظیر ابقاء یا نگهداری همپوشانی دارد.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، در زبان انگلیسی از واژگان متفاوتی برای انتقال مفهوم استبقاء استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود مصدر باب استفعال در زبان عربی از ریشه (ب ق ی) است و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا به صورت ابقاء به کار میرود.
به فارسی
معادلهای سره و روان فارسی این کلمه شامل پایدارسازی، برجاگذاشتن، خویشتنداری برای حفظ چیزی و زنده نگاه داشتن است.
نماد چیست
این واژه صبغه نمادین خاصی در اساطیر ندارد، اما در ادبیات عرفانی و فلسفی نمادی از تمایل به جاودانگی، صیانتِ وجود و پایداری در برابر زوال و فنا محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل استبقاء
واژه «استبقاء» مصدری مأخوذ از ریشه عربی «ب ق ی» (باب استفعال) است که در زبان و ادبیات فارسی به معنای باقی گذاشتن، حفظ کردن، و زنده نگاه داشتن به کار میرود. این کلمه قرابت معنایی بسیار نزدیکی با واژه «ابقاء» دارد و مفهومِ طلبِ استمرار و پایداری یک وضعیت یا موجودیت را در خود نهفته دارد.
اگرچه خودِ واژهٔ مصدری «استبقاء» به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما صورتهای فعلی همریشه با آن در باب استفعال (مانند استَبْقوا) در پارهای از آیات به معنی زنده نگه داشتن انسانها برای بهرهکشی به کار رفته است. در کاربردهای عمومی و حل جدول نیز این واژه به عنوان کلمهای ۷ حرفی با مفاهیمی چون صیانت، مداومت و نگهداری همدسته است.