یعنی چه
در زبان فارسی، ترکیب «مول مولی» (که از فعل قدیمی «مولیدن» میآید) به حالت اسمی و مکرر «مول مول» اشاره دارد و به معنای این دست و آن دست کردن، سستی، تأخیر و عدم جدیت در سرعت بخشیدن به یک کار است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «مُول مُولی» (mūl mūlī) با ضمه روی حرف میم در هر دو بخش است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً با مفاهیمی مثل لفت دادن، درنگ، سستی یا مسمس کردن همخوانی دارد و خود کلمه دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم معطل کردن و وقت تلف کردن را برسانند بهترین معادل برای این اصطلاح هستند.
به عربی
در زبان عربی از مصادری استفاده میشود که معنای کندی، تعلل و به تعویق انداختن کارها را منتقل میکنند.
نماد چیست
این اصطلاح در ادبیات و فرهنگ عامه نمادی از رفتارهای سستعنصرانه، بیارادگی در زمان تصمیمگیری و هدر دادن زمانِ ارزشمند به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مول مولی
واژه «مول مولی» یک ترکیب اصیل و کهن در زبان فارسی است که ریشه در فعل «مولیدن» به معنای آهسته حرکت کردن و اندیشیدن دارد. این کلمه در طول زمان در ادبیات فارسی (از جمله در دیوان شمس مولوی) به معنای معطل کردن، مسمس کردن و این دست و آن دست کردن به کار رفته است.
باید توجه داشت که این ترکیب کاملاً با واژه عربی «مَوْلَی» (به معنی سرور یا بنده) متفاوت است و نباید به دلیل شباهت ظاهری دچار اشتباه شد. کاربرد اصلی آن در متون فارسی و زبان عامیانه، توصیف فردی است که در انجام وظایفش سستی و تأخیر به خرج میدهد.