یعنی چه
لاباشی مردوک (Lâbâši-Marduk) یک اسم خاص تاریخی در زبان اکدی (گویش بابلی نو) است. این نام از دو بخش «لاباش» به معنی خجالتزده یا شرمسار نشدن و «مردوک» نام خدای بزرگ بابل تشکیل شده است و مفهوم دعایی «ای مردوک، مبادا که به خواری بیفتم» یا «ای مردوک، مگذار ناامید شوم» را دارد. او پادشاهی بسیار کوتاهمدت در قرن ششم پیش از میلاد بود.
تلفظ
تلفظ صحیح این نام تاریخی به صورت «لاباشی مَردوک» است که در متون یونان باستان و آثار بروسوس به صورت لابوروسوآرکودوس (Laborosoarkodos) نیز ضبط شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و سؤالات تاریخ باستان، پاسخ این عبارت ۱۱ حرف دارد و به عنوان یکی از پادشاهان کمسنوسال یا پادشاهان کوتاهمدت سلسله کلدانی بابل شناخته میشود.
به انگلیسی
در منابع انگلیسی و متون تاریخ باستان جهان، این پادشاه را با نام Labashi-Marduk یا Labaši-Marduk میشناسند.
به فارسی
این عبارت یک اسم خاص در زبان اکدی است و معادل واژگانی اصیل در زبان فارسی ندارد؛ اما در زبان فارسی به همین صورت «لاباشی مردوک» یا با تخفیف به شکل «لاباشی مردوخ» نگاشته و خوانده میشود.
در قرآن
در متن قرآن کریم و داستانهای قرآنی مربوط به بابل، هیچگونه اشاره مستقیم یا غیرمستقیمی به نام لاباشی مردوک یا دوره پادشاهی او نشده است.
نماد چیست
خود این شخص به دلیل پادشاهی بسیار کوتاه نماد تاریخی خاصی ندارد؛ اما بخش دوم نام او یعنی «مردوک» (خدای بابل)، نماد خدای آفرینش، جادو، سیاره مشتری، اژدهای موشخوشو (Mušḫuššu) و بیلچه (Marru) در اساطیر میانرودان است.
جمعبندی و توضیح کامل لاباشی مردوک
لاباشی مردوک پنجمین و پیشازآخرین پادشاه امپراتوری بابل نو (سلسله کلدانی) بود که در سال ۵۵۶ پیش از میلاد مسیح به قدرت رسید. حکومت او بسیار مستعجل و کوتاهمدت بود و تنها پس از ۲ الی ۳ ماه پادشاهی، در سنین کودکی یا جوانی بر اثر توطئه و کودتای اشراف بابل به قتل رسید و نبونعید جانشین او شد.
ریشه این نام کاملاً اکدی است و یک ساختار دعایی مذهبی دارد که نشاندهنده پیوند عمیق پادشاهان بابل با خدای اصلی شهر یعنی مردوک است. این واژه کاربرد عمومی در زبان فارسی ندارد و صرفاً یک اصطلاح تخصصی در تاریخ باستان و باستانشناسی میانرودان به شمار میرود که گاهی در جدولهای کلمات متقاطع نیز مورد سؤال قرار میگیرد.