یعنی چه
این واژه برای توصیف زن یا دختری به کار میرود که علاوه بر داشتن سیمای زیبا و جذاب، در رفتار خود نیز ناز، دلال، کرشمه و جلوهگری خاصی دارد و با نوعی تبختر و خودنمایی ظریف گام برمیدارد.
تلفظ
این کلمه در زبان اصلی خود به صورت فتحه روی حرف غین و سکون روی نون یعنی (غَندورَة) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه غندوره به عنوان پاسخ برای طراحانی است که به دنبال واژهای ۶ حرفی با معنای زنی عشوهگر، خوشگذران یا متبختر هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههایی که مفهوم جلوهگری، طنازی و توجه زیاد به ظاهر و تجملات جوانی را در یک زن نشان دهند، به عنوان معادل این کلمه به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی ترکیبی از واژههای مربوط به ناز، عشوه و آراستگی ظاهری دقیقترین برگردان برای این واژه هستند.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل عباراتی چون زنی خرامان، دختر طناز، عشوهگر، خوشگذران و متکبر در رفتار است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و بستر فرهنگی نمادی از زیبایی همراه با دلال، ناز و نعمت، و تجملات دوران جوانی است. بار معنایی آن توصیفی است و گاهی در متون کلاسیک ممکن است لحنی متمایل به انتقاد از خودنمایی بیش از حد به خود بگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل غندوره
واژه غندوره (با تلفظ غَندورَة) یک اصطلاح ریشهدار عربی است که از مصدر رباعی مجرد «غندرة» مشتق شده است. این کلمه در لغتنامههای معتبری نظیر دهخدا به زنی تعبیر شده که با ناز، کرشمه، تبختر و تکبر راه میرود و به آراستگی ظاهر و تجملات جوانی اهمیت زیادی میدهد. در واقع، این کلمه صورت مؤنث واژه «غندور» (به معنی جوان خوشپوش و متبختر) است و همخانوادههایی چون غندر و غنادیر دارد.
از نظر بار معنایی، غندوره نمادی از جلوهگری ظریف و طنازی است. توجه به این نکته املایی و ریشهشناختی بسیار مهم است که غندوره را نباید با کلمه فارسی و پهلوی «کندوره» یا «گندوره» که به معنای نوعی لباس بلند یا سفره چرمین است اشتباه گرفت، چرا که این دو هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند.
این کلمه در متون کلاسیک ادبی برای توصیف رفتارهای دلفریبانه و ظاهرآرایی به کار میرفته و امروزه نیز در برخی لهجههای عامیانه مدرن عربی کماکان به دختران بسیار زیبا، شیکپوش و خوشتیپ اطلاق میشود. در جدولهای کلمات متقاطع نیز این واژه به عنوان یک پاسخ دقیق ۶ حرفی برای معادلهای طناز و خرامان شناخته میشود.