یعنی چه
عتره در لغت به معنای خویشاوندان نزدیک، تبار، نسل و دودمان یک شخص است. در فرهنگ و اصطلاحات اسلامی، این واژه جایگاه ویژهای دارد و به طور خاص به خاندان پاک پیامبر اسلام (ص) یعنی اهل بیت و ائمه اطهار (ع) اطلاق میشود که به عنوان مراجع علمی و دینی شناخته میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه عتره به عنوان پاسخ چهار حرفی برای راهنماهایی مثل «خاندان پیامبر»، «نسل و ذریه» یا «اولاد» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای ترجمه عتره در متون عمومی از مفاهیم مربوط به تبار و نسل، و در متون اسلامی از اصطلاح اختصاصی مربوط به خاندان پیامبر استفاده میشود.
به عربی
عتره خود یک واژه اصیل عربی از ریشه (ع-ت-ر) است که در زبان مبدأ به معنای اصل درخت یا نزدیکان پدر به کار میرود.
به ترکی
زبان ترکی برای رساندن این مفهوم هم از واژگان بومی مربوط به تبار و هم از اصطلاحات دینی مأخوذ از عربی بهره میگیرد.
به فارسی
در زبان فارسی، دقیقترین معادلهای روان برای عتره کلماتی چون «خاندان»، «دودمان»، «سلاله»، «تبار» و «خویشان نزدیک» هستند که اصالت و پیوند خانوادگی را میرسانند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، عتره نماد ولایت، پاکی و استمرار هدایت الهی پس از پیامبر (ص) است. این واژه در کنار قرآن کریم، به عنوان یکی از دو امانت گرانبهای پیامبر (ثقلین) شناخته میشود که تمسک به آنها مانع گمراهی جامعه است.
جمعبندی و توضیح کامل عتره
واژه عتره (یا عترت) از ریشه عربی به معنای خویشاوندان نزدیک و تبار است که وارد زبان فارسی شده و بیشتر در بافتهای مذهبی و فرهنگی کاربرد دارد. گرچه این کلمه به صورت صریح در متن قرآن نیامده، اما مفهوم آن در آیاتی مانند آیه تطهیر مشهود است و بیشترین شهرت خود را از حدیث متواتر ثقلین دارد.
در کاربرد روزمره و مذهبی، عتره مستقیماً به اهل بیت پیامبر اسلام (ص) اشاره میکند و به عنوان نمادی از مرجعیت علمی، پاکی و هدایت در کنار کتاب خدا شناخته میشود. در بازیها و جداول کلمات نیز معمولاً به عنوان یک پاسخ چهار حرفی برای مفاهیمی چون نسل و خاندان مطرح میگردد.