یعنی چه
این واژه دو کاربرد و معنای متفاوت دارد؛ در اصطلاح جغرافیایی و تاریخی، جمعِ واژه «إفریقی» است و به مردمان بومی و ساکنان قاره آفریقا اشاره دارد. در لغت کلاسیک عرب نیز به عنوان جمعِ جمع از ریشه «فرق» به معنی دستهها، طوایف و فرقههای مختلف به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح الف ابتدا، فاء و راء، و کسر قاف به صورت [اَفارِقَه] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۶ حرفی معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «آفریقاییها»، «ساکنان قاره سیاه» یا «فرقهها و دستهها» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای معنای رایج جغرافیایی از واژه Africans و برای معنای لغوی و کلاسیک آن از کلماتی نظیر Sects یا Groups استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود یک کلمه اصیل فصیح در زبان عربی است که امروزه برای اشاره به ملتهای آفریقایی (شعوب إفريقية) به کار میرود.
به فارسی
معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی «آفریقاییها» (منسوبان به قاره آفریقا) و در متون کهن «گروهها»، «طوایف» و «بخش بخش شدگان» است.
نماد چیست
این کلمه در گفتمان مدرن و ادبیات سیاسی-اجتماعی، نمادی از هویت آفریقایی (African identity)، اصالت مردم قاره سیاه و پیوند فرهنگی مردمان بومی آن منطقه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل افارقة
واژه «افارقة» یک کلمه عربی با دو خاستگاه معنایی متمایز است. در کاربرد نخست و رایج امروز، این واژه معرب کلمه لاتین Africa بوده و به عنوان جمع واژه «افریقی» به معنی مردمان آفریقا و ساکنان این قاره شناخته میشود. در متون تاریخی صدر اسلام نیز این لفظ بیشتر برای اشاره به بومیان شمال آفریقا که پیش از فتوحات با رومیان آمیخته بودند، کاربرد داشته است.
در کاربرد دوم که جنبه لغوی و کلاسیک دارد، افارقة جمعِ جمع (جج) از ریشه ثلاثی «ف ر ق» است. در این ساختار، کلمه فرقه به «فِرَق» و سپس فِرَق به «افارقه» یا «افاریق» جمع بسته میشود که معنای آن دستهها، بخشها و گروههای مختلف مردم است.
این کلمه دقیقاً دارای ۶ حرف است و با وجود داشتن همخانوادههای متعدد در قرآن کریم (مانند فرقان و فریق)، خودِ کلمه «افارقة» در متن قرآن نیامده است و امروزه کارکردی عمدتاً جغرافیایی، تاریخی و نژادی دارد.