یعنی چه
در متون ادبی و تاریخی، «ریدک» واژهای پهلوی به معنی پسرک، جوان یا غلامبچه است و ترکیب «ریدک خوشآواز» به معنی جوانی خوشصدا و خوشالحان است. با این حال، در لغتنامه دهخدا و منابع مرجع ذکر شده که این عبارت تصحیح یا غلط مشهوری از عنوان «ریدک خوشآرزوگ» است که به جوانی دانا، آدابدان و اشرافزاده در دربار خسرو ساسانی اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «رِیدَک» (با فتح دال) به معنای نوجوان و «خُشْآواز» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این راهنما دقیقاً خود واژه «ریدک خوش آواز» با ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
با توجه به معانی لغوی و تاریخی، این معادلها رساننده مفهوم این عبارت پهلوی و فارسی هستند.
به فارسی
معادلهای سرراست فارسی آن شامل جوانک خوشصدا، خوشخوان، غلامبچه، چاکر و نوجوان آدابدان فرهنگ ساسانی است.
نماد چیست
این عبارت یا شخصیت تاریخی در فرهنگ و ادبیات ساسانی، نماد تمامعیار هوش، آموزشدیدگی، اشرافیت و تسلط یک جوان بزرگزاده بر فنون روزگار خود مانند موسیقی، خوراک، عطرشناسی و سخنوری است.
جمعبندی و توضیح کامل ریدک خوش آواز
عبارت «ریدک خوشآواز» یک ترکیب کهن و کمکاربرد در زبان فارسی است که ریشه در دوران پهلوی دارد. در معنای لغوی، «ریدک» به معنای پسرک یا غلامبچه است و ترکیب آن با خوشآواز به جوانی خوشصدا و خوشنغمه اشاره میکند که در متون ادبی به عنوان یک توصیف به کار میرفته است.
از دیدگاه تاریخی و بر اساس لغتنامه دهخدا، این واژه در واقع یک اشتباه نسخه برداری یا غلط مشهور از عنوان «ریدک خوشآرزوگ» است. او شخصیتی نیمهافسانهای و دانا در دربار ساسانی (عهد خسرو پرویز یا انوشیروان) بود که کتابی نیز به نام «خسرو قبادان و ریدک» از آن دوران به جا مانده است. در این رساله، جوان ساسانی با دانش خیرهکننده خود به پرسشهای شاه درباره بهترین مأکولات، مشروبات، سازها و عطرها پاسخ میدهد.