بی بصر یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بی بصر

واژه «بی‌بصر» یک کلمه ترکیبی و آمیخته از پیشوند نفی فارسی «بی» و اسم عربی «بَصَر» به معنی چشم و بینایی است. این واژه در وهله اول معنای کاملاً مادی دارد و به فرد نابینا یا فاقد قدرت بینایی چشم اشاره می‌کند. با این حال، کاربرد گسترده‌تر و عمیق‌تر آن در زبان و ادبیات فارسی، به حوزه مفاهیم کنایی و معنوی مربوط می‌شود.

در متون ادبی و عرفانی، بی‌بصر نماد جهل، غفلت، مادی‌گرایی و ظاهربینی است. فرد بی‌بصر کسی است که اگرچه چشم سر دارد و دنیای مادی را می‌بیند، اما از دیدن مغز، حقیقت و باطن امور عاجز است و به اصطلاح چشم دل یا بصیرت او نابیناست. این مفهوم با آیاتی از قرآن کریم که به کوری دل‌ها اشاره دارند نیز همخوانی معنایی نزدیکی دارد.