یعنی چه
این کلمه یک فعل امر عربی در باب تفعّل است که به معنای «خوشبو شوید» یا «عطر بزنید» به کار میرود و در متون ادبی و دینی کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح ت و ع، تشدید و فتح ط، و ضمه ر به همراه واو مدی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، عبارت «خود را خوشبو کنید» یا فعل امر آن به عنوان راهنما آمده و پاسخ آن تعطروا است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه (ع ط ر) در باب تفعّل ساخته شده است.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه به زبان فارسی در قالب فعل امر جمع، معطر شدن یا عطرآگین ساختن خویشتن است.
در قرآن
کلمه تعطروا با این رسمالخط و صیغه در قرآن وجود ندارد و مفاهیم مشابه در کتاب الهی بیشتر با واژگانی نظیر «طیب» بیان شدهاند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات عرفانی، تعطر یا خوشبو کردن خویش نمادی از پیراستگی اخلاقی، زدودن ناپاکیها و آمادگی برای حضور در محضر الهی و اجتماع است.
جمعبندی و توضیح کامل تعطروا
کلمه «تعطروا» یک فعل امر عربی از ریشه «ع ط ر» در باب تفعّل است که به معنای «خود را معطر کنید و عطر بزنید» وارد زبان و ادبیات مذهبی و عرفانی فارسی شده است. این واژه اگرچه در متن قرآن کریم عیناً ذکر نشده، اما در روایات و احادیث معصومین (ع) کاربرد فراوان و مشهوری دارد؛ از جمله در حدیث نامآور امیرالمؤمنین علی (ع) که میفرمایند خود را با استغفار معطر کنید تا بوی بد گناهان شما را رسوا نسازد.
در فرهنگ معنوی، این عبارت فراتر از یک توصیه به نظافت ظاهری، به عنوان نمادی از طهارت باطن، توبه، آراستگی اخلاقی و فرستادن انرژیهای مثبت در معاشرتهای اجتماعی شناخته میشود و در حل جداول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ششحرفی کاربرد دارد.