یعنی چه
والنتاین در اصل نام یکی از قدیسان مسیحی در روم باستان (سنت والنتاین) است، اما امروزه به عنوان روز عشق و ابراز محبت (۱۴ فوریه) شناخته میشود. این واژه در زبان عامیانه به خودِ فرد معشوق یا حتی هدیه و کارتی که در این روز به محبوب داده میشود نیز اطلاق میگردد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «والنتاین» یا «ولنتاین» با سکون روی حروف نون، تاء و نون پایانی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «روز عشاق غربی» یا «قدیس مسیحی نماد عشق»، کلمه ۸ حرفی «والنتاین» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Valentine هم برای شخص معشوق و هم برای مناسبت آن به کار میرود.
به فارسی
از آنجا که والنتاین یک وامواژه و اسم خاص مناسبتی است، بخشهای همخانواده یا ریشه فارسی ندارد؛ اما نزدیکترین برگردانهای معنایی آن در فارسی کلماتی چون محبوب، جانان، دلدار و روز عشاق هستند.
در قرآن
واژه والنتاین یک مفهوم کاملاً غربی، فرهنگی و تاریخی مرتبط با آیین مسیحیت است و در متن قرآن مجید وجود ندارد.
نماد چیست
مهمترین نمادهای این مناسبت شامل قلب سرخ (نشانه عشق)، گل رز قرمز (محبت رمانتیک)، کبوتران، نامههای عاشقانه و فرشته کوچک تیرانداز (کیوپید یا خدای عشق) است.
معنی انگلیسی/خارجی
این واژه ریشه در زبان لاتین و کلمه valens دارد که به معنی سلامتی، قدرت و شجاعت است. این نام به قدیسی در قرن سوم میلادی تعلق داشت که به طور مخفیانه خطبه عقد سربازان عاشق را جاری میکرد و به همین دلیل به نماد جهانی عشق رمانتیک تبدیل شد.
جمعبندی و توضیح کامل والنتاین
والنتاین در اصل یک واژه و مفهوم فرهنگی-مسیحی غربی است که از نام قدیسی به نام «سنت والنتاین» در روم باستان گرفته شده است. بر اساس روایتهای تاریخی، این قدیس به دلیل جاری کردن خطبه عقد برای سربازان عاشقی که از ازدواج منع شده بودند، به شهادت رسید و نام او با عشق عاطفی گره خورد.
امروزه این واژه فراتر از یک نام خاص، به یک مناسبت جهانی در ۱۴ فوریه (روز والنتاین) تبدیل شده است که مردم در آن با تقدیم هدیه، گل رز و کارتهای تبریک به همسر یا معشوق خود، ابراز عشق میکنند. در زبان عامیانه، کلمه والنتاین مجازاً به خودِ شخصِ محبوب نیز گفته میشود.