یعنی چه
خردهسیاره به اجرام آسمانی و جامدی (متشکل از سنگ و یخ) گفته میشود که در مدار خورشید میگردند، اما آنقدر بزرگ نیستند که یک سیاره کامل به شمار روند و آنقدر هم کوچک نیستند که یک شهابسنگ ساده باشند. این اجرام معمولاً بقایای بهجامانده از دوران شکلگیری منظومه شمسی هستند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «خُردهسیاره» (خُرْ دِهْ سَیْ یا رِهْ) است که از ترکیب دو واژهٔ فارسی و عربی ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه «خرده سیاره» با ۹ حرف است. همچنین به عنوان پاسخهای جایگزین و هممعنی، کلماتی مانند «سیارک»، «اخترواره» و «سیارهنما» نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای متفاوتی برای این مفهوم وجود دارد؛ اصطلاح Minor planet رسمیتر است، در حالی که Planetesimal بیشتر به مراحل اولیه شکلگیری سیارات اشاره دارد.
در قرآن
واژهٔ «خردهسیاره» یا «سیارک» بهصورت مستقیم در قرآن نیامده است و یک اصطلاح علمی و مدرن محسوب میشود. همچنین کلمهٔ «سَیَّارَة» که در سورههای یوسف و مائده به کار رفته، به معنای لغوی آن یعنی «کاروان و گروه مسافران» است و ارتباطی با اجرام آسمانی ندارد.
نماد چیست
برخلاف سیارات اصلی که دارای نمادهای نجومی و اساطیری مشخصی هستند، خردهسیارهها به عنوان یک کل نماد واحدی ندارند. با این حال، در نجوم مدرن گاهی نشاندهنده خطر، برخوردهای کیهانی یا تکهپاره بودن ماده کیهانی و باقیماندههای اولیه تشکیل منظومه شمسی تلقی میشوند. البته برخی از سیارکهای بزرگ مانند سرس یا پالاس نمادهای اختصاصی خود را دارند.
جمعبندی و توضیح کامل خرده سیاره
خردهسیارهها اجرام آسمانی جامد و صخرهای یا یخی هستند که ابعاد آنها کوچکتر از سیارات واقعی و بزرگتر از شهابسنگها است. این اجرام که عمدتاً در کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری تمرکز دارند، در واقع مصالح بهجامانده و اسکلتهای اولیه از دوران پیدایش و تکوین منظومه شمسی در حدود ۴.۶ میلیارد سال پیش هستند و مطالعه آنها اطلاعات ارزشمندی از تاریخچه کیهان به دانشمندان میدهد.
این اصطلاح علمی در زبان فارسی معادلهای دیگری چون سیارک، اخترواره و ریزسیاره نیز دارد. در ساختار واژهشناسی، این کلمه یک ترکیب وصفی مقلوب است که از «خرده» به معنای کوچک و واژه وام گرفته شدهٔ «سیاره» پدید آمده است و کاملاً قلمرویی علمی و نجومی را پوشش میدهد.