یعنی چه
بن سور در اصل نام محلی و بومی یک گیاه دارویی، پایا و خودرو از خانواده پیاز (Allium) است که شبیه به تره کوهی بوده و عطر بسیار مطبوعی دارد. این گیاه در مناطق کوهستانی به ویژه رشتهکوه زاگرس میروید و در طب سنتی کاربرد فراوان دارد. همچنین بن سور به عنوان یک جاینام، به روستای بنهسور در استان فارس اشاره میکند.
تلفظ
این واژه در اصطلاح گیاهشناسی محلی به صورت «بُن سُور» (Bon Sūr) و در تلفظ جغرافیایی برای نام روستا به صورت «بُنِ سُور» یا «بنهسور» (Boneh Sūr) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، واژه «بن سور» دقیقاً ۵ حرف دارد. بسته به طراح جدول، طراحان ممکن است از نامهای دیگر آن مانند بن سرخ یا بوسور نیز استفاده کنند.
به انگلیسی
برای گیاه معادل علمی Allium jesdanum و معادل توصیفی Persian wild onion یا Wild leek به کار میرود. برای نام روستا صرفاً از ترانویسی Boneh Sur استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این گیاه دارویی از عبارت «البصل البري الفارسي» استفاده میکنند و برای نام خاص جغرافیایی همان صورت اصلی آن یعنی بنهسور ترانویسی میشود.
به فارسی
معادلهای شناختهشده این واژه در زبان فارسی معیار و گویشهای مختلف شامل بُنسرخ، بوسور، بـِسور، بنسر، سوره بنه، لپو و پیاز یزدی است که همگی به همان گیاه دارویی کوهستان اشاره دارند.
نماد چیست
در فرهنگ بومی، عشایری و محلی مناطق زاگرس، این گیاه به دلیل رویش در شرایط سخت و صخرهای و دارا بودن خواص شفابخش برای درمان سنگ کلیه و تسکین درد، نمادی از سرسختی طبیعت، پاکی محیط کوهستان و طبابت طبیعی زمین به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بن سور
واژه «بن سور» در زبان فارسی دو کاربرد و معنای مشخص دارد؛ نخست و مهمتر از همه، یک نام محلی و اصیل در گویشهای غرب و جنوب ایران (مانند لری و کردی) برای یک گیاه دارویی و خودرو کوهی است که به «بُنسرخ» نیز شهرت دارد. این گیاه از خانواده پیازها بوده، شبیه تره است و به دلیل خواص درمانیاش در طب سنتی زاگرسنشینان جایگاه ویژهای دارد. ترکیب «بُن» به معنی ریشه و «سور» به معنی سرخ یا جشن، به بخش پایینی و پیازچه مایل به قرمز این گیاه اشاره دارد.
کاربرد دوم این واژه به عنوان یک جاینام یا نام خاص جغرافیایی است. بن سور (یا بنهسور) نام روستایی در استان فارس است. از این رو، این عبارت یک واژه عمومی با معنی لغوی مستقل در واژهنامههای کلاسیک نیست، بلکه بسته به بستر متن یا به یک گیاه شفابخش کوهستانی اشاره میکند یا آدرس یک مکان جغرافیایی در ایران است.