یعنی چه
چلیکه در زبان فارسی به خردهچوبها و ترشههای باریکی گفته میشود که پس از شکستن یا تبر زدن به هیزم بر جای میماند و معمولاً برای گیراندن اولیه آتش (آتشزنه) کاربرد دارد. همچنین در اصطلاح عامیانه و گویشی، به عنوان کنایه برای توصیف دست و پا یا ساقهای بسیار باریک، لاغر و استخوانی به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی و گویشهای محلی به صورت چِ لِ کِ (با کسر سه حرف اول) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «چلیکه» به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی برای طراحان کاربرد دارد و معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «خردههیزم»، «ترشه چوب» یا «دست و پای لاغر» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی، بسته به کاربرد دقیق آن از واژههای فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و هممعنی این واژه در زبان و گویشهای مختلف فارسی شامل ترشه، خردههیزم، ریزهچوب و چوچلیک است که همگی به تکههای کوچک چوب اشاره دارند.
نماد چیست
واژه چلیکه یک لغت عامیانه و کاربردی در زندگی روزمره یا گویشهای بومی است و در اسطورهشناسی یا ادبیات کلاسیک فارسی بار نمادین یا استعاری ویژهای برای آن ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل چلیکه
واژه «چلیکه» یک واژه اصیل و عامیانه در زبان فارسی و برخی گویشهای ایرانی (مانند لری و مازندرانی) است که کاربرد دوگانهای دارد. در معنای اول و مادی خود، به ریزههیزمها، ترشهها و خردهچوبهای باقیمانده از شکستن کنده اشاره دارد که به دلیل نازک بودن، برای روشن کردن سریع آتش استفاده میشوند.
در معنای کنایی و تداول عامه، این کلمه برای توصیف اندامها، به ویژه ساق پا یا دستهای بسیار لاغر، استخوانی و نحیف به کار میرود. نباید این واژه را با واژه «چلیک» که ریشه روسی یا ترکی دارد و به معنای بشکه و حلب است، اشتباه گرفت.