یعنی چه
واژهٔ گسترده صفت مفعولی از مصدر گستردن است و به هر چیزی که پهن شده، وسعت یافته یا شمول و دامنهٔ زیادی در فضا، زمان، یا مفهوم داشته باشد، اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه به صورت گُسْ تَ رْ دِ تلفظ میشود که در زبان فارسی صفت حالت یا نتیجه (اسم مفعول) است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، کلمهٔ گسترده با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند معادلهایی چون وسیع، فراگیر، پهناور یا مبسوط داشته باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از صفاتی نظیر widespread برای پدیدههای فراگیر و extensive برای سطوح وسیع استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای واسع و مبسوط نزدیکترین برگردانها به جنبههای فضایی و مفهومی این کلمه هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی کلمه geniş برای وسعت مکانی و yaygın برای مفاهیم فراگیر کاربرد دارد.
به فارسی
برابرهای پارسی اصیل و واژگان جایگزین آن در فارسی شامل پهن، فراخ، کلان، فراگیر و پهناور است.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کلمه گسترده
واژهٔ «گسترده» یک صفت مفعولی اصیل فارسی از ریشه پهلوی و اوستایی است که مفهوم پهن کردن، باز کردن و توسعه دادن را در خود دارد. این کلمه در طول تاریخ زبان فارسی همواره بار معنایی مثبتی داشته و نمادی از سخاوت، گشودگی، عظمت و احاطه علمی بوده است؛ به طوری که اصطلاحاتی مثل «سفره گسترده» نشانه مهماننوازی و «تحقیقات گسترده» نشانه شمول و دقت بالا است.
از نظر ساختاری، این واژه با کلماتی مانند گسترش، گستره و گستردن همخانواده است و متضادهایی چون محدود، تنگ و فشرده دارد. اگرچه عین این کلمه فارسی در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم معادل آن در قالب واژههای مَدّ، بَسْط و فِراش بارها برای توصیف زمین و نعمات الهی به کار رفته است.