یعنی چه
واژه «لتخرج» (لِتُخْرِجَ) یک فعل مضارع منصوب از باب افعال (ریشه خ-ر-ج) در زبان عربی است که به عنوان یک لغت دینی، قرآنی و ادبی در متون فارسی کاربرد دارد. این فعل برای دوم شخص مفرد مذکر مخاطب یا سوم شخص مفرد مؤنث غایب به کار میرود و معنای غایی و هدفیِ بیرون آوردن و انتقال چیزی یا کسی از حالتی به حالت دیگر را میرساند.
تلفظ
این کلمه با کسره روی حرف لام (لِ)، ضمه روی حرف تاء (تُ)، سکون روی حرف خاء (خْ)، کسره روی حرف راء (رِ) و فتحه روی حرف جیم (جَ) به صورت «لِتُخْرِجَ» خوانده میشود.
در جدول
این کلمه دقیقاً از ۵ حرف (ل-ت-خ-ر-ج) تشکیل شده است و در جداول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان معادل عبارات قرآنی «تا بیرون آوری» یا «تا خارج سازی» پرسیده میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، این فعل متناسب با سیاق متن به صورت عباراتی که مفهومِ خارج کردن، هدایت به بیرون یا استخراج را میرسانند ترجمه میشود.
به عربی
این کلمه در زبان عربی ترکیب حرف تعلیل/ناصبه «لِـ» و فعل مضارع «تُخْرِجَ» از باب افعال است. متضاد آن در این زبان فعل «لِتُدْخِلَ» (تا وارد کنی) میباشد.
به فارسی
در ترجمههای روان فارسی، این واژه معادل «تا خارج کنی»، «تا بیرون بکشی» یا «برای اینکه خارج سازی» قرار میگیرد و مفهومِ مأموریت برای دگرگونی و جابهجایی را به همراه دارد.
نماد چیست
کلمه «لتخرج» در فرهنگ عامه یا هنر نماد گرافیکی خاصی ندارد؛ اما در مفهوم استعاری و بر اساس آیات قرآن کریم، نمادِ «نجات، هدایت، و انتقال انسان از تاریکیهای جهل و کفر (ظلمات) به سوی روشنایی ایمان و آگاهی (نور)» به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لتخرج
واژه «لتخرج» (لِتُخْرِجَ) یک فعل کلیدی و پرکاربرد در ادبیات دینی و قرآنی است که از ریشه ثلاثی مجرد «خ-ر-ج» و در باب افعال ساخته شده است. این کلمه به معنای «تا بیرون بیاوری» یا «تا خارج سازی» بوده و بار معنایی هدفمند و دگرگونکنندهای را حمل میکند.
مشهورترین تجلی این واژه در آیه اول سوره مبارکه ابراهیم است که خداوند هدف از نزول قرآن بر پیامبر اکرم (ص) را بیرون آوردن و هدایت مردم از تاریکیهای جهل به سوی روشنایی و نور ایمان بیان میفرماید: «لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ».
از نظر ساختاری، این واژه پنجحرفی در حل جداول کلمات متقاطع و مسابقات فکری به عنوان معادل عباراتی نظیر «تا خارج کنی» کاربرد دارد و همخانوادههای معروفی همچون خروج، مخرج، خارج، اخراج و استخراج در زبان فارسی دارد.