یعنی چه
وحشت سرخ (Red Terror) به مجموعهای از اقدامات سرکوبگرانه، خشونتهای سیاسی و اعدامهای دستهجمعی سازمانیافته گفته میشود که معمولاً توسط حکومتها یا جنبشهای چپ گرا و کمونیستی علیه مخالفان سیاسی و دشمنان طبقاتی صورت میگیرد. شاخصترین نمونه تاریخی آن بین سالهای ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ در روسیه شوروی توسط بلشویکها رخ داد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی به صورت [vah-sha-te sorkh] خوانده میشود که شامل واژه عربی «وحشت» و واژه فارسی «سرخ» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این اصطلاح سیاسی و تاریخی با توجه به تعداد حروف، «وحشت سرخ» یا «ترور سرخ» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی دو اصطلاح مجزا وجود دارد؛ Red Terror به اقدامات سرکوبگرانه بلشویکها اشاره دارد و Red Scare ناظر بر جو امنیتی و ترس از نفوذ کمونیسم در جوامع غربی مانند آمریکا است.
به فارسی
معادلهای فارسی و ترکیبی این اصطلاح شامل مواردی چون «ترور سرخ»، «سرکوب انقلابی»، «رعب سیاسی» و «چپهراسی» (در معنای دوم) است.
نماد چیست
رنگ سرخ در این اصطلاح نماد پرچم سوسیالیسم، خون و انقلاب است. در تاریخ سیاسی، این عبارت نماد دیکتاتوری پرولتاریا و سرکوب خشن ایدئولوژیک و در عین حال نماد پروپاگاندا و هراس افراطی از تفکر چپ در بلوک غرب به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل وحشت سرخ
اصطلاح «وحشت سرخ» یک مفهوم سیاسی-تاریخی معاصر است که ریشه در تحولات قرن بیستم دارد و الگوبرداریشده از دوران «عصر وحشت» در انقلاب فرانسه است. این عبارت دو کاربرد و مفهوم عمده دارد؛ نخست به کارزار خشونتآمیز، دستگیریها و اعدامهای دستهجمعی بلشویکها (به ویژه سازمان چکا) در روسیه شوروی بین سالهای ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ اشاره میکند که بعدها در کشورهای دیگری مانند اسپانیا، چین و اتیوپی نیز تکرار شد.
مفهوم دوم این اصطلاح که بیشتر با عنوان «هراس سرخ» یا چپهراسی شناخته میشود، به فضای امنیتی و ترس شدید تودهها یا دولتهای غربی (به ویژه ایالات متحده آمریکا در دوران مککارتیسم) از نفوذ، جاسوسی و گسترش کمونیسم مربوط میشود. واژه وحشت از ریشه عربی به معنای ترس و هراس است و سرخ به عنوان نماد جنبشهای چپ به آن افزوده شده است.
در تقابل تاریخی با این واژه، اصطلاح «وحشت سفید» قرار دارد که به اقدامات خشونتآمیز ارتش سفید و جریانهای ضد بلشویک یا سرکوب جریانهای چپ توسط حکومتهای راستگرا اشاره دارد. این اصطلاح مدرن بوده و فاقد هرگونه کاربرد یا ریشه در متون کلاسیک یا قرآنی است.